نمایی باز از روستای تاریخی میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱

نمایی از خانه های میمند. به طاق صخره مانند بالای خانه ها دقت فرمایید. به این صورت دسترسی به روستا از جهات مختلف محدود می شده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲

نمایی از روستای تاریخی میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳

ورودی اتاقی که به آتشکده معروف است. در فضای این اتاق دو دودکش دیواری وجود دارد. در حالی که در اکثر خانه ها از اجاق های زمینی استفاده می کرده اند. به این دلیل و با توجه به حضور زرتشتی ها در روستا حدس زده می شود که این فضا آتشکده بوده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۴

نمایی باز از روستای میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۵

مسجد میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۶

کیچه ی مسجد میمند. یکی از نکات جالب وجود جا کفشی هایی است که در کوه کنده شده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۷

نمایی از ورودی حسینیه ی میمند. طاق ایوان ها با آجر ساخته شده و قدمت زیادی ندارد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۸

حسینیه ی میمند. این حسینیه از به هم پیوستن چند خانه به وجود آمده و بزرگترین فضای روستای میمند به حساب می آید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۹

حسینیه ی میمند. برای آن که اندازه ی حسینیه را تجسم فرمایید به تعداد قالی های کف حسینیه دقت کنید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۰

در این نما از روستای میمند، آبریزگاه ها و طغل یا مهتابی ها را نیز مشاهده می کنید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۱

خانه های قدیمی که در بالاترین نقطه ی روستا واقع شده اند و اکنون مدت هاست که خالی از سکنه هستند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۲

کیچه ی ورودی مهمانسرای میمند. به سوراخی که در سمت راست در وجود دارد دقت فرمایید. این سوراخ برای این است که کلون در را از داخل باز نمایند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۳

نمایی از یک اتاق مهمانسرای میمند. کف اتاق با نمدهای میمند و یا گلیم پوشیده شده. چوبی که در روبرو می بینید جالباسی است. چند طاقچه نیز در دیوار وجود دارد. نکته ی جالب اینکه گردشگران خارجی برای اجاره ی اتاق از هموطنان ایرانی بیشتر رغبت نشان می دهند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۴

نمایی از روستای میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۵

بخشی از حمام قدیمی میمند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۶

موزه ی کوچک مردم شناسی روستای میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۷

موزه ی کوچک مردم شناسی روستای میمند. در این قسمت عکس های متنوعی از روستای میمند و مناظر و اماکن طبیعی و دیدنی اطراف میمند وجود دارد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۸

این ها از معدود سکنه ی کهن سال روستا هستند که نمی دانم اکنون نیز در قید حیات هستند یا نه. نمونه های بارزی از فقر کامل که با اندک محبتی شادمان می شوند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۹

نمونه ای از زندگی ابتدایی و فقیرانه ساکنان روستا.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۰

نویسنده در روستای میمند<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۱

روستای تاریخی میمند

Maymand historical village

وقتی صحبت از خانه های دست کن در دل کوه پیش می آید، خیلی ها تنها به یاد روستای کندوان اسکو و کاپادوکیه ی ترکیه می افتند. یکی دیگر از اماکنی که مردم خانه هایشان را دل کوه کنده اند، روستای میمند واقع در استان کرمان است. روستای میمند با آب و هوای معتدل کوهستانی، در 38 کیلومتری شمال شرقی شهرستان شهربابک واقع شده است. روزگاری میمند روستای آبادی بوده و گفته می شود که اقامتگاه زمستانی حدود 350 خانوار بوده و بیش از چهار هزار نفر جمعیت داشته است. مردمانی کوچ نشین، که بر اساس نیاز، ایام سال را به سه قسمت تقسیم می کردند و در فصول بهار و تابستان راهی مناطق سرسبزتر می شدند تا روزگار خود را با دامپروری و کشاورزی بگذرانند و زمستان ها را در خانه هایی که در دل کوه کنده اند سپری نمایند. امروز اما، با روستایی بسیار خلوت مواجه می شوید. می گویند 50 خانوار در روستا زندگی می کنند اما مشاهدات من گویای جمعیتی بسیار کمتر از این است. منهای معدودی از بازماندگان قدیمی روستا که جایی، توانی یا شجاعتی برای مهاجرت کردن نداشته اند، باقی سکنه ی روستا را کارمندان ادارات دولتی یا آنهایی که مانده اند تا از آمد و شد گردشگران درآمد اندکی داشته باشند، تشکیل می دهند. در گذشته، اهالی روستا حیوانات خود را در آغل هایی واقع در خارج محوطه ی زندگی خود نگهداری می کرده اند. اما امروزه، آنها که مانده اند، احشام را نزدیک خود نگه می دارند، چرا که جای خالی بسیار است.

تاریخچه ی روستای میمند

کسی کنده شدن خانه های روستا را به یاد ندارد. کسی خانه ی جدیدی در آن حفر نکرده است. بنابر شواهد موجود به نظر می رسد که روستای میمند بیش از هزار سال قدمت داشته باشد. اما هیچگونه عملیات مدرن باستان شناسی بر روی بقایای به جا مانده از اطراف روستا انجام نشده تا بتوان به دقت، سن تقریبی روستا را حدس زد. به همین دلیل کرمانی های مهربان که دوستدار معرفی آثار دیدنی خود هستند، لب می گشایند و از ده دوازده هزار سال سابقه برای میمند و حوالی آن یاد می کنند که بی شک جز نشانی از عشق ناصواب به این دیار معنای دیگری ندارد. اما آنچه مهم است اینکه روستای میمند تا حدود پنجاه سال پیش روستای آبادی بوده است.

 

معماری در روستای میمند

 روستای میمند در دامنه ی تپه ای که تغییرات زمین شناسی، شکل خاصی به آن بخشیده، ساخته شده است. خانه ها، از روی هم قرار دادن مصالح ساختمانی شکل نگرفته اند. بلکه برعکس، برای درست کردن خانه، دل کوه را کنده اند و به آن شکل داده اند تا به صورت اتاق در بیاید. از آنچه که از دل کوه کنده شده به عنوان مصالح ساختمانی برای درست کردن کوچه، گرفتن شیب تپه، ورودی خانه، آغل، مستراح و امثال آن استفاده شده است. هرچند این سبک معماری، بسیار ساده به نظر می رسد اما با توجه به اینکه در دوران امروز این سبک از خانه سازی متداول نیست، بازدید از روستای میمند را بسیار جذاب کرده است.

در شیب روستا مسیرهایی وجود دارد که اهالی از آن عبور و مرور می کنند و در عین حال هدایتگر آب باران است. به این مسیرها کاشکور (Kaashkor) می گویند. کیچه (kicheh) گویشی از واژه ی کوچه است و به معنی دالانی با شیب و پهنای کافی برای دست یابی به عمق مناسب برای حفر اتاق ها است. در هر کیچه از یک تا هفت اتاق دیده می شود. اتاق هایی که درست در امتداد کیچه قرار دارند و به آنها اتاق های بنی (Boni) گفته می شود، سقف بلندتر و نور بهتری داشته، مرغوب تر و محل نشیمن و زندگی هستند. اتاق های جنبی، انبار، کاه دان و طویله ی حیوانات باربر مثل الاغ و اسب هستند. کیچه ها به اشکال مختلف: مستقیم، L شکل یا T شکل مشاهده می شوند. دو طرف برخی از کیچه ها را سنگ چین کرده اند. این سنگ چین ها معمولاً برای این است که خاکی که از درون اتاق ها یا حفر کیچه کنده اند در پشت سنگ چین ریخته شود. گاهی نیز سنگ چین هایی برای شکستن باد می ساختند که به آن پناه باد (Panaah Baad) می گویند.

در بالای برخی خانه ها، بالاخانه وجود دارد. این بالاخانه ها در دل فرورفتگی هایی احداث شده اند که به آنها پاتاق می گویند. دسترسی به این بالاخانه ها معمولاً دشوار است. خانه ها به گونه ای ساخته شده اند که تقریباً از تمام آنها دید گسترده ای از روستا در پیش روی بیننده قرار می گیرد. در مقابل بسیاری از خانه ها ایوان وجود دارد که معمولاً سرپوشیده بوده اند. سقف ایوان ها یا کوه دست نخورده است یا اینکه آنها را با تیرهای چوبی و برگ و کاهگل ساخته اند یا اینکه در این اواخر از طاق ضربی استفاده نموده اند. بخش زیادی از عمر مردم این روستا در ایوان می گذشته است.

درهای خانه ها تماماً چوبی، یک لنگه یا دو لنگه بودند. این درها، تنها محل نورگیری طبیعی اتاق هستند. گاهی گلیمی به نام مخشیف(Makhshif)  در پای درگاه می بندند تا ضمن اینکه نور کافی برای اتاق تامین شود، سوز و سرما و مرغ و خروس وارد اتاق نشوند. مثل تمام خانه های روستایی، مردم وسایل خود را دور تا دور اتاق می چینند.

در درون اتاق ها به اندازه های گوناگون طاقچه کنده شده است و وسایل خود را بر روی طاقچه ها می گذارند. در اکثر اتاق ها یا ایوان ها گودالی وجود داشته که به آن گود چال بافی می گویند و بر بالای سقف نیز چوبی تعبیه می کردند تا قرقره ها را از آن آویزان کنند. این گود برای ساخت صنایع دستی استفاده می شده است. در درون اتاق ها فرش، گلیم و جاجیم نیز می بافتند. صنعت نمدمالی نیز وجود داشته و هم اکنون نیز به صورت نمادین وجود دارد. در برخی خانه ها، اتاقک هایی در زیر زمین وجود دارد که محل مخفی کردن دارایی و در زمان حمله ی دشمنان محل اختفای دختران و زنان بوده است.

در مقابل برخی خانه ها سطحی صاف به نام طغل (Toghol) یا مهتابی درست می کنند که جای خشک کردن میوه جات مانند بادام کوهی یا محلی برای خوابیدن و استراحت است. معمولاً هر چند خانه یک تنور مشترک برای پخت نان دارند.

هر کیچه یک اوریزگا ( آبریزگاه ) دارد که معمولاً فاقد در است اما چون به شکل حلزونی ساخته شده، از خارج چیزی مشاهده نمی شود. ولی گاهی برای آن در یا پرده کار می گذارند و سقف آن را با سرشاخه های درختان می پوشانند.

در برخی اتاق ها فضای کوچکی به نام قایم دان در کف زمین وجود دارد که محل مخفی کردن چیزهای ارزشمند اهل خانه بوده است که چوبی روی آن می گذاشتند و بر روی چوب مثل بقیه ی جاهای اتاق نمد پهن می کردند.

این روستای کوچک خودش چندین محله دارد: کلاغون، گدا، ابراهیمی، محمودی، زین الدینی، قاضی و بن میمند. این روستا سال های پیش تا چهار هزار نفر را در خود جای می داده. افزایش جمعیت و کمبود جا باعث شده که بناهای جدیدی به شکل امروزی در روستا ساخته شود. همچنین مقدار کمی باغ و مزارع در میان روستا و در کنار رودخانه ی فصلی میمند وجود دارد. در برخی نقاط روستا، طبقات خانه های روی هم به پنج طبقه هم می رسد. بخش زیادی از روستای میمند با لبه ی صخره ای نسبتاً بلند که محلی ها به آن طاق می گویند، ورود به روستا را از این نواحی دشوار می کند و به آن حالتی قلعه مانند می دهد. حتی در برخی نواحی، بر بالای طاق، سنگ چین هایی وجود دارد که نشان می دهد حتی در این بخش ها هم از روستا محافظت می کرده اند.

 

بر سقف اتاق ها قشر نسبتاً ضخیمی از دوده که ناشی از برافروختن آتش در داخل اتاق ها و ایوان ها است مشاهده می شود. وجود دوده و چربی و گرفتن رطوبت باعث کاهش ریزش ذرات سقف در کف اتاق ها می شود. ضمناً در چند خانه بخاری دیواری نیز وجود دارد.

امروزه برق و کپسول گاز و نفت نیز به میمند راه یافته است.

مسجد

ورودی مسجد میمند نیز مانند بقیه ی فضاها به شکل کیچه است. ظاهراً اتاق مسجد را حاج محمد مسیحا پس از مراجعت از سفر حج کنده و وقف مسجد کرده است. بنای ساخت این مسجد به سال 1203 خورشیدی برمی گردد. در درون فضای بزرگ مسجد دو ستون وجود دارد و با پرده ای آن را به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم نموده اند. محراب، سکو و طاقچه های زیبا در درون مسجد به صورت دست کن در دل کوه مشاهده می شود. نکته ای که برای من خیلی جالب بود، وجود جاکفشی های تراشیده شده در دل کوه در کیچه ی ورودی مسجد است.

حسینیه

در میمند یک حسینیه ی بزرگ نیز هست که در مقابل آن یک میدانگاه بزرگ وجود دارد. فضای داخلی حسینیه، بزرگترین فضای داخلی دست کن در میمند به حساب می آید. حدود 150 سال پیش شخصی با خریدن چندین اتاق و برداشتن دیوارهای بین آنها فضای بزرگی به عنوان حسینیه درست کرده و آنرا وقف نموده است. این حسینیه نیز با پارچه ای به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم شده است. مراسم عزاداری در روزهای تاسوعا و عاشورا در میدانگاهی مقابل حسینیه انجام می شده است.

آتشکده

از نکات جالب در روستای میمند وجود آتشکده در آن است. بر اساس وجود دو آتشدان بزرگ و حضور زرتشتیان در روستا می توان حدس زد که قدمت این روستا احتمالاً به پیش از اسلام برمی گردد. این بخش هم اکنون به عنوان موزه ی مردم شناسی و پایگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مورد استفاده است. شما می توانید به راحتی و با روی گشاده از آن بازدید به عمل آورید.

حمام

در روستای میمند یک حمام کهن و دست کن وجود دارد که تقریباً نزدیک رودخانه ساخته شده است تا از آب رودخانه برای حمام استفاده شود. حوض هشت ضلعی در زیر دیواری کشف شده است. حمام دارای سربینه، نورگیر با سنگ مرمر، خزینه ی آب سرد و آب گرم و تون حمام بوده که هنوز هم به خوبی مشاهده می شود.

مدرسه

کیچه ی اربابی مهدی ها که بعدها به مدرسه تبدیل شد، اولین مدرسه ی میمند به حساب می آید. سپس جمعیت روستا به حدی زیاد شد که سه مدرسه ی دیگر نیز در روستا ساخته و مورد استفاده قرار گرفت. اما بعدها با مهاجرت روستائیان به شهر ، مدرسه ی قدیمی متروک گردید و از سال 1381 به عنوان پایگاه میراث فرهنگی مرمت و احیا گردید. امروز تعداد دانش آموزان میمند به انگشتان دست رسیده است.

آسیاب آبی

در میان روستا یک رودخامه ی فصلی وجود دارد که تابستان ها خشک می شود.  در روستای میمند هشت آسیاب آبی وجود داشته که اکنون کمتر چیزی از آنها به صورت کامل باقی مانده است. آسیاب ها از 50 سال قبل از کار افتادند، هرچند میراث فرهنگی یکی از آسیاب ها را برای بازدید گردشگران مرمت و بازسازی نموده است.

مردم میمند از طریق دو قنات و یک چشمه آب آشامیدنی خود را تامین می کردند، که امروزه فقط یکی از قنات ها پابرجا است که با لوله کشی به بخش مرکزی روستا هدایت می شود. خانه هایی که در بالادست قرار دارند باید برای تهیه ی آب به مرکز روستا بیایند. امروز تنها تفاوتی که با گذشته کرده، این است که قدیم ترها آب را با مشک جابجا می کردند و امروز، مشک ها جایشان را به دبه های پلاستیکی داده اند و خودشان بازنشسته شده اند.

 

گورستان

در روستای میمند گورستان یا مزار نیز وجود دارد. برخی سنگ ها ی بسیار قدیمی نیز در این گورستان ها مشاهده می شود و نشان از قدمت روستا دارد.

دژ سنگی

در پیچ رودخانه و در جنوب میمند آثاری از یک دژ سنگی به چشم می خورد. هرچند از این دژ نیز جز بقایای اندکی باقی نمانده است، اما اگر نیک بنگرید آثاری از سفال های قدیمی، استودان یا استخوان دان یا جایگاه دفن مردگان به شیوه ی زرتشتیان قدیم در آن وجود دارد.

امروز برای آسایش گردشگران امکاناتی از قبیل سرویس های بهداشتی، هتل به سبک معماری روستا، پارکینگ برای پارک خودرو ها، حمام، فروشگاه صنایع دستی، سکوهای نشیمن و ... به روستا اضافه شده است.

روستای تاریخی میمند در تاریخ 10/7/1380 با شماره ی 4135 در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردید. مرمت و بازسازی بخش های مختلف روستا از سال 1380 آغاز گردید و تلاش های دکتر مهناز اشرفی و مهندس غلامحسین پورمحراب و سایر همکاران ایشان باعث شده است تا یک روستای فراموش شده در دل سرزمین های گرم و خشک فلات ایران می رود تا در گنجینه ی میراث جهانی یونسکو جای خود را باز نماید.

منبع:

* مستند میمند، عباس بلوچی، کیارش اقتصادی

            * مشاهدات و اطلاعات نویسنده

موقعیت جغرافیایی:

استان کرمان، شهرستان شهر بابک. " 45  '13  ْ30  شمالی و "31 '22   ْ55  شرقی. ارتفاع از سطح دریا 2240 متر.

نحوه دسترسی:

برای رسیدن به روستای میمند، بستگی دارد که شما از کجا بخواهید به میمند بروید:

1-    اگر از تهران، شهرهای غرب و شمال غرب و شمال ایران حرکت کرده اید، بهترین مسیر از طریق یزد، انار، شهربابک و میمند است. در این حالت، زمانی که حدود 170 کیلومتر در جاده ی یزد- کرمان طی مسیر نمودید، به شهر انار می رسید. از انار تا شهربابک حدود 105 کیلومتر راه است. این جاده تماماً دوبانده و کیفیت آن مطلوب است.

2-    از سمت کرمان: بهترین مسیر : کرمان، رفسنجان، سرچشمه، شهربابک است. این مسیر حدوداً 240 کیلومتر است. جاده کرمان – رفسنجان دوبانده و تقریباً بقیه ی مسیر دوطرفه و آسفالت است. البته یک مسیر بسیار کوتاهتر تا میمند از طریق: رفسنجان، احمدآباد، حوم الدین، استاهوئیه، مرج، گلاب و میمند نیز هست که اگر محلی نیستید، این مسیر را به شما توصیه نمی کنم.

3-    از سمت شیراز و جنوب کشور: کوتاه ترین و مناسب ترین راه، مسیر: شیراز، سروستان، استهبان، نی ریز، سیرجان و شهربابک است. هرچند می توانید از نی ریز به مشکان، هرات و شهربابک بروید. این جاده بسیار خلوت و فرعی است.

از شهر بابک تا روستای میمند حدود 35 کیلومتر فاصله است. جاده ی آن تماماً آسفالت با کیفیت مطلوب است. علائم هشدار دهنده، زیاد نیستند. این مسیر در برخی قسمت ها فوق العاده زیباست و طبیعت متفاوتی را ملاحظه خواهید فرمود.

امکانات رفاهی:

* در ایام معمولی سال نیازی به پرداخت ورودیه به روستا نیست.

* برای گردشگران معمولی که در طول سال به میمند می روند، بروشور وجود ندارد. بروشور به زبان انگلیسی یا سایر زبان ها موجود نیست. راهنمای مسلط به زبان انگلیسی وجود ندارد.

* وقتی وارد روستا شدید، بهترین کار این است که در ابتدا به پایگاه میراث فرهنگی مراجعه کنید. گاهی یکی از اهالی پیدا می شود تا نقاط مختلف روستا را به شما نشان دهد. اگر راهنما پیدا کردید، یادتان نرود که به او حق الزحمه یا انعام بدهید.

*  دنبال رستوران به درد بخور نگردید.

*  آب آشامیدنی در روستا وجود دارد. در فصل گرم تابستان برای طول مسیر به فکر آب آشامیدنی باشید. قویاً توصیه می کنم خصوصاً در ماه های گرم سال آب آشامیدنی بهداشتی همراه خود داشته باشید.

 *  سرویس بهداشتی در روستا وجود دارد. توقع زیاد از آن نداشته باشید. من توالت فرنگی ندیدم.

*  آنتن دهی تلفن همراه وجود دارد.

*  اگر قصد اقامت شبانه دارید، می توانید از مهمانسرای روستا استفاده کنید. قیمت آن خیلی ارزان نیست.

*  یادتان باشد به میهمانی نمی روید. کفش راحت و مناسب بپوشید.

*  اگر در روز آفتابی قصد بازدید از روستای میمند را دارید، حضور چند ساعته، ممکن است باعث آفتاب سوختگی شود. از کلاه یا کرم ضد آفتاب استفاده کنید.

*  روستای میمند خودش به اندازه ی کافی مشکل دارد. زباله های خود را ترجیحاً با خود برگردانید.

*  برق برای شارژ باطری دوربین و تلفن همراه وجود دارد.

* فروشگاه برای تهیه ی نیازمندی های اولیه وجود دارد.

* اگر در مواقع پربازدید، نظیر تعطیلات نوروز به میمند بروید، کارگاه های صنایع دستی فعال هستند. از صنایع دستی محلی خریداری کنید. مناطق گردشگری دورافتاده نیازمند توجه و مساعدت ما هستند.

* پمپ بنزین و پمپ CNG در شهربابک وجود دارد.

* سی دی راهنمای میمند در پایگاه میراث فرهنگی موجود است.

 

امنیت منطقه:

استان کرمان یکی از راه های ورود مواد مخدر به مرکز ایران است. به همین دلیل مبادی ورودی و خروجی استان، پست های ایست و بازرسی دارد. این پست ها بعضاً نسبت به مسافران معمولی نیز سخت گیرانه عمل می کنند. تردد شب هنگام و ساعات غیر متعارف در مسیرهای فرعی توصیه نمی شود.

بهترین زمان بازدید:

استان کرمان زمستان های سرد و تابستان های فوق العاده گرم و سوزان دارد. بهترین زمان بازدید از روستای میمند ماه های فروردین، اردیبهشت، مهر و آبان است.

* توضیحات اضافه:

بسیاری از هموطنان ایرانی جاذبه های گردشگری این سرزمین را مشهد، اصفهان، شیراز و شمال کشور می دانند. گردشگران بسیاری دیده ام که از خارج از کشور آمده اند، هزاران کیلومتر رنج راه را بر خود هموار نموده اند و با خزانه ای از اطلاعات، عکس و فیلم از نقاط دیدنی ایران زمین با دست پر بازگشته اند. این ها همان هایی هستند که اجدادشان، زمانی که ما در دعواهای حیدری نعمتی درگیر بودیم و تنها، راه شاه عبدالعظیم و قم را می دانستیم، آمدند، گنجینه های گران بهای ما را شناختند و بردند و این گنجینه ها چون نگینی در موزه های پاریس و لندن و نیویورک و شیکاگو و غیره می درخشند. نترسید. مسیرهای گردشگری غیرمعمول و غیرمتعارف را انتخاب کنید. آدم های این سرزمین را بشناسید ( نه مدل تهرانی شده اش را ). به مراتب کمتر از آنچه در کشورهای خارجی هزینه می کنید، صرف گردشگری در ایران زمین کنید. اگر برای دقایقی پایتان را از روی گاز اتومبیل بردارید، لختی در صحرای کویر بنشینید، دقایقی را در کوه های خشک ولی زیبای این سرزمین بگذرانید، درخواهید یافت که آنها هم زیبایی و لطافت خودشان را دارند. همه ی زیبایی ها در نمک آبرود چالوس نیست. همه ی لذت ها در هتل های پنج ستاره و فروشگاه های دبی خلاصه نمی شود.

* توضیحات عکس ها:

عکس شماره 1 :

            نمایی باز از روستای تاریخی میمند

عکس شماره 2 :

            نمایی از خانه های میمند. به طاق صخره مانند بالای خانه ها دقت فرمایید. به این صورت دسترسی به روستا از جهات مختلف محدود می شده است.

عکس شماره 3 :

            نمایی از روستای تاریخی میمند

عکس شماره 4 :

            ورودی اتاقی که به آتشکده معروف است. در فضای این اتاق دو دودکش دیواری وجود دارد. در حالی که در اکثر خانه ها از اجاق های زمینی استفاده می کرده اند. به این دلیل و با توجه به حضور زرتشتی ها در روستا حدس زده می شود که این فضا آتشکده بوده است.

عکس شماره 5 :

            نمایی باز از روستای میمند

عکس شماره 6 :

            مسجد میمند

عکس شماره 7 :

            کیچه ی مسجد میمند. یکی از نکات جالب وجود جا کفشی هایی است که در کوه کنده شده است.  

عکس شماره 8 :

            نمایی از ورودی حسینیه ی میمند. طاق ایوان ها با آجر ساخته شده و قدمت زیادی ندارد.

عکس شماره 9 :

            حسینیه ی میمند. این حسینیه از به هم پیوستن چند خانه به وجود آمده و بزرگترین فضای روستای میمند به حساب می آید.

عکس شماره 10 :

            حسینیه ی میمند. برای آن که اندازه ی حسینیه را تجسم فرمایید به تعداد قالی های کف حسینیه دقت کنید.

عکس شماره 11 :

            در این نما از روستای میمند، آبریزگاه ها و طغل یا مهتابی ها را نیز مشاهده می کنید. 

عکس شماره 12 :

            خانه های قدیمی که در بالاترین نقطه ی روستا واقع شده اند و اکنون مدت هاست که خالی از سکنه هستند.

عکس شماره 13 :

            کیچه ی ورودی مهمانسرای میمند. به سوراخی که در سمت راست در وجود دارد دقت فرمایید. این سوراخ برای این است که کلون در را از داخل باز نمایند.

عکس شماره 14 :

            نمایی از یک اتاق مهمانسرای میمند. کف اتاق با نمدهای میمند و یا گلیم پوشیده شده. چوبی که در روبرو می بینید جالباسی است. چند طاقچه نیز در دیوار وجود دارد. نکته ی جالب اینکه گردشگران خارجی برای اجاره ی اتاق از هموطنان ایرانی بیشتر رغبت نشان می دهند.

عکس شماره 15 :

            نمایی از روستای میمند

عکس شماره 16 :

            بخشی از حمام قدیمی میمند.

عکس شماره 17 :

            موزه ی کوچک مردم شناسی روستای میمند

عکس شماره 18 :

            موزه ی کوچک مردم شناسی روستای میمند. در این قسمت عکس های متنوعی از روستای میمند و مناظر و اماکن طبیعی و دیدنی اطراف میمند وجود دارد.

عکس شماره 19 :

            این ها از معدود سکنه ی کهن سال روستا هستند که نمی دانم اکنون نیز در قید حیات هستند یا نه. نمونه های بارزی از فقر کامل که با اندک محبتی شادمان می شوند.

عکس شماره 20 :

            نمونه ای از زندگی ابتدایی و فقیرانه ساکنان روستا.  

عکس شماره 21 :

            نویسنده در روستای میمند

 

* نویسنده و عکس ها: دکتر مسعود شهیدی

 

هرگونه کپی برداری به منظور تجاری ممنوع است. کپی برداری به منظور اشاعه فرهنگ گردشگری و با اهداف غیرتجاری درصورت اجازه مدیر سایت و ذکر منبع بلامانع است.

بازدید کننده ی گرامی: در صورتی که از روستای میمند بازدید نمودید، خواهشمند است هرگونه تغییر در مطالب مربوط به امکانات رفاهی یا سایر مواردی که به نظرتان می رسد را از طریق لینک نظرات به مدیریت سایت اطلاع دهید تا دیگران نیز از آن بهره مند گردند. با تشکر


Share

ردیفسایر جاذبه های گردشگری این استان
۱
باغ شازده

نظر بدهید (۳) / تعداد بازدید: ۹۱۲۷
ردیفسایر جاذبه های گردشگری ایران به ترتیب قدمت
۱
آبشار بیشه
۲
آبشار شوی ( تله زنگ )
۳
آبشار نوژیان
۴
دریاچه گهر
۵
غار سهولان
۶
غار کتله خور
۷
غار کرفتو
۸
آنوبانینی (قدیمی ترین کتیبه و نقش برجسته ایران زمین)
۹
زیگورات چغازنبیل
۱۰
تپه نوشیجان
۱۱
تخت سلیمان ( آتشکده ی آذرگشنسب )
۱۲
آرامگاه ( بقعه ) اِستِر و مُردِخای
۱۳
سازه های آبی شوشتر
۱۴
چک چک یا زیارتگاه پیر سبز
۱۵
مسجد جامع فهرج (قدیمی ترین مسجد ایران)
۱۶
سیراف
۱۷
شهر باستانی حریره، کیش
۱۸
آرامگاه فردوسی
۱۹
روستای تاریخی میمند
۲۰
قلعه فلک الافلاک
۲۱
ماسوله
۲۲
قره کلیسا
۲۳
گنبد سلطانیه
۲۴
قلعه رودخان
۲۵
کلیسای سنت استپانوس
۲۶
پل خواجو
۲۷
خانه عباسیان
۲۸
خانه ی بروجردی ها ( کاشان )
۲۹
باغ شازده
۳۰
خانه کرد ( عمارت آصف )
۳۱
تکیه معاون الملک
۳۲
آرامگاه ظهیرالدوله
۳۳
موزه ایران باستان
۳۴
خانه موزه دکتر علی شریعتی
۳۵
موزه ی مردم شناسی خرم آباد
۳۶
آب انبار سنتی کیش
۳۷
گذر هنرمندان ( کیش )
۳۸
کاریز ( شهر زیرزمینی کیش )
۳۹
باغ موزه هنر ایرانی
۴۰
تله کابین رامسر