نمایی از آبشار شوی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱

نمایی از تنگه ای که باید از آن عبور کنید. اگر مسیر شماره یک را انتخاب می کنید باید وارد تنگه شوید . درغیر اینصورت لازم است از کوه سمت چپ بالا بروید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲

پس از ورود به تنگه از این مکان لازم است شروع به صخره پیمایی نمایید. آب رودخانه حاصل آب آبشار است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳

آبشار شوی. اگر از مسیر شماره یک به سمت آبشار بروید، آبشار یک دفعه در مقابل شما ظاهر می شود. بعد از گذشت از یک پیچ نمای مقابل را خواهید دید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۴

نمایی از آبشار شوی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۵

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۶

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۷

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۸

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۹

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۰

آبشار دوم شوی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۱

 نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۲

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۳

نمای آبشار از تپه مقابل.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۴

در این تصویر هر دو آبشار مشاهده می شوند. اگر به لایه های زمین شناسی کوه مقابل دقت فرمایید، مشخص خواهد شد که سفره آب زیرزمینی که در کمرکش کوه قرار دارد، در محل آبشار از زمین خارج می شود. این تصویر که از ارتفاعات مسیر دوم گرفته شده، مسیری که باید از کنار درختان بلوط تا آبشار طی نمود را نشان می دهد. اگر بخواهید به ارتفاعات بعد از آبشار دوم دست پیدا کنید، لازم است از کنار آبشار اول به بالا بروید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۵

این تصویر گویای مطالب بسیاری است. رودخانه حاصل  از دو آبشار،  نهایتاً به رودخانه سزار می ریزد. کوهی که بصورت عمودی در سمت راست و بالای تصویر مشاهده می شود، همان کوهی است که رودخانه سزار از کنار آن می گذرد و ایستگاه تله زنگ در آنجا قرار دارد. در مرکز تصویر سبزی یکپارچه ای می بینید که روستای سرسبز شوی است. این روستا دارای درختان متعدد مرکبات و نخل است. نقطه سفیدی که در مرکز روستا مشاهده می شود گنبد مسجد روستاست. در سمت راست و پایین تصویر دو خط سیر پاخورده مشاهده می شود که مسیری است که باید از روستا به سمت تنگه حرکت کرد. این عکس از بالاترین نقطه ارتفاعات مسیر دوم گرفته شده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۶

دورنمایی از آبشار دوم.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۷

آبشار شوی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۸

نمای پانوراما از پل معروف تله زنگ که در سال ۱۳۶۶ هدف بمباران هواپیماهای عراقی قرار گرفت. در سمت چپ و راست پل تونل قرار دارد. از پل مجبور هستید عبور کنید اما خاطرتان باشد از کنارگذر تونل بگذرید، نه از داخل آن.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۹

آبشار شوی ( تله زنگ )

Shevi (Taleh zang) waterfall

 

آبشار شوی بی گمان زیباترین آبشار ایران است.  این آبشار از نظر موقعیت جغرافیایی از توابع شهرستان دزفول و استان خوزستان است. هرچند مردم لرستان این آبشار را متعلق به خودشان می دانند و با توجه به مسیری که برای رسیدن به آبشار طی می شود تاحدودی هم حق دارند. هرچند گزارش دقیقی از ابعاد آبشار منتشر نشده است اما به نظر می رسد ارتفاع آبشار از سرچشمه تا رودخانه حدود 80 متر و عرض آبشار حدود 70 متر است. حجم آب خروجی آبشار در فصول مختلف سال متفاوت است و در فصل بهار به حداکثر خود می رسد. در دامنه کوه و خروجی آبشار غاری وجود دارد که طول آن نامشخص است. افراد محلی می گویند که این غار کیلومترها طول دارد. هرچند اکیداً توصیه می شود بدون ابزار و ادوات غارنوردی و آشنایی به اصول آن وارد غار نشوید. مبداء خروجی آب از کوه، سراشیبیِ مرطوب و خطرناکی دارد. چندین مورد سقوط منجر به فوت در این قسمت گزارش شده است. در بدنه آبشار نیز خروجی های متعددی وجود دارد که آب با فشار از آنها خارج می شود. در پایین بخش عمودی آبشار، آب بصورت پله پله تا کف رودخانه جریان دارد. این بخش پوشیده از خزه است. برای رسیدن به زیر آبشار لازم است دو بار از عرض رودخانه عبور کنید. اگر وقت کافی دارید، برای دقایقی هم شده به زیر آبشار بروید. لذتِ رسیدن به زیر آبشار، صدای مهیب آبی که از بالای سر روی شما می ریزد، وزش باد و مناظر زیبای روبرو دریچه جدیدی از لذت طبیعت گردی را به روی شما باز خواهد کرد. برای اینکار حتماً با افراد باتجربه همراه شوید.

حدود 40 دقیقه بالاتر از آبشار اول، آبشار دیگری قرار دارد که به آبشار دوم شوی معروف است. میزان آب این آبشار نیز بسیار متغیر است. نزدیک آین آبشار حوضچه های متعددی برای آبتنی وجود دارد. در کنار آبشار دوم (در مواقع کم آبی ) جا برای اطراق وجود دارد.

آبشار شوی فوق العاده زیباست اما آنچه این سفر را برای شما دلپذیرتر و به یادماندنی تر می کند سختی و مشکلات راه است. اگر قصد سفر به آبشار را دارید پیشاپیش خود را برای یک سفر چندروزه با مسائل شیرین و تلخ پیش بینی نشده آمده کنید.

موقعیت جغرافیایی:

استان خوزستان، شهرستان دزفول. " 45  '47  ْ32  شمالی و "50 '49   ْ48  شرقی. ارتفاع از سطح دریا 889  متر.

نحوه دسترسی:

تنها راه منطقی دسترسی به آبشار شوی فعلاً فقط مسیر ریلی است. برای رسیدن به آبشار لازم است ابتدا به ایستگاه تله زنگ در مسیر دورود – اندیمشک بروید. این مسیر همان خط آهنی است که خرمشهر و اهواز را به تهران متصل می کند و در دهه 1310 ساخته شده است. به خاطر داشته باشید که ایستگاه تله زنگ یک ایستگاه فرعی است و فقط قطار محلی و قطار عادی در این ایستگاه توقف می کنند. اگر از تهران قصد سفر به آبشار را دارید می توانید قطار عادی تهران – اهواز را سوار شوید و حدود سه ساعت پس از عبور از دورود به ایستگاه تله زنگ خواهید رسید. یک امکان دیگر این است که از شهرستان دورود ( واقع در استان لرستان ) قطار محلی سوار شده و به تله زنگ بروید. این قطار در نوع خودش دیدنی است. در طول مسیر هرجا که مسافر در کنار خط آهن ایستاده باشد توقف می کند. چرا که تنها راه ارتباطی یا بهتر است بگویم بهترین راه ارتباطی مردم در بسیاری از این مناطق خط آهنی است که عبور می کند. قطار محلی که ساعت دو بعد از ظهر از دورود به سمت اندیمشک حرکت می کند پس از طی حدود چهار ساعت به ایستگاه تله زنگ می رسد. قبل از رسیدن به تله زنگ در ایستگاه های متعددی توقف می کند که مهمترین آنها ایستگاه های بیشه، سپید دشت، چم سنگر، کشور، تنگ هفت و تنگ پنج است.  این مسیر خصوصاً در فصل بهار فوق العاده زیباست. وقتی به سمت جنوب می روید ارتفاعات معروف اشترانکوه را در سمت چپ خود خواهید دید. تونل های طویل و متعدد از خصوصیت دیگر این مسیر است. توصیه می شود مقدار زیادی از وقت خود را در کنار پنجره قطار بگذرانید. برای آنهایی که این مسیر را در روز طی نکرده اند، طبیعت زیبا و پرصلابت زاگرس به یاد ماندنی است. قطار در کنار رودخانه خروشان سزار به جنوب می رود و سزار هر چه بیشتر می رود پرآب تر و سهمگین تر می شود. چرا که از هر دره، چشمه، رودخانه یا آبشاری به سزار افزوده  می شود. به خاطر دارم که دو ماجراجوی اروپایی طول رودخانه سزار را تا دریاچه سد دز قایقرانی کردند. پل های متعدد از دیگر خصوصیات این مسیر است.

ایستگاه تله زنگ امکانات قابل توجهی ندارد. اگر دیرهنگام به ایستگاه رسیدید، توصیه می شود شب را در مسجد ایستگاه اطراق کنید. ( مراقب اثاثیه خود باشید. ) اگر زمان برای حرکت مناسب است، می توانید به سمت آبشار حرکت کنید. برای رسیدن به آبشار لازم است از رودخانه سزار عبور کنید. برای اینکار مجبور هستید حدود یک کیلومتر از مسیر راه آهن را برگردید. اکیداً توصیه می شود از داخل تونل عبور نکنید، چرا که هز لحظه ممکن است قطار سر برسد. برای عبور از روی پل معروف تله زنگ نیز مراقب عبور قطار باشید. بخش معلق پل خطر سقوط دارد. اگر مسیر پاخورده را در پیش گیرید، حدود سه ساعت طول خواهد کشید تا به روستای سرسبز شوی برسید. از اینجا دو روش برای رسیدن به آبشار وجود دارد:

1-    قبل از رسیدن به روستا لازم است از عرض رودخانه عبور کنید. در مواقع کم آبی به راحتی می شود از رودخانه عبور کرد. در هنگام پر آبی لازم است به آب بزنید. به خاطر داشته باشید هرچه به تنگه نزدیکتر شوید امکان عبور از رودخانه کمتر و خطرات آن بیشتر خواهد شد.  اگر هوا  رو به تاریکی می رود، می توانید شب را در منزل یکی از روستائیان سپری کنید. از روستای شوی امتداد جوی آب را در پیش گیرید تا به تنگه برسید. بخش خطرناک سفر در این منطقه است که جهت تسهیل در عبور و مرور بخشی از کوه را  سیم بکسل بسته اند تا جهت حمایت از آن استفاده کنید. هرچند تاکنون سقوط در این ناحیه گزارش نشده است. از این مکان حدود یک ساعت و نیم تا آبشار فاصله است.

2-    هنگامی که به محاذات روستای شوی رسیدید، نیازی به عبور از رودخانه و نهایتاً سیم بکسل نیست. می توانید مسیر خود را ادامه داده و از کوه سربه فلک کشیده مقابلتان صعود کنید. این سربالایی راه شما را از نظر مسافت دور خواهد کرد اما مسیری است که عشایر برای جابجایی احشام خود از آن استفاده می کنند. بنابراین خطر آن بسیار کمتر است. یک حسن دیگر هم دارد. در مواقع پرآبی، در حالت اول شما لازم است دو بار از رودخانه عبور کنید تا به مقابل آبشار برسید. در روش دوم نیازی به عبور از رودخانه نیست. این مسیر برای آنهایی که اکیپ ناهمگون با توانایی های مختلف دارند و یا افرادی که ترس از ارتفاع آزارشان می دهد مناسب تر است.

امکانات رفاهی:

*  جاذبه های طبیعی ایران معمولاً فاقد امکانات رفاهی مناسب هستند. آبشار شوی فاقد هرگونه امکانات رفاهی است.

*  رستوران و فروشگاه وجود ندارد.

*  آبشار بلافاصله بعد از خروج از دل کوه ایجاد می شود و آب آن فاقد آلودگی میکروبی یا شیمیایی است. امکان اینکه برای چند روز با خودتان آب بیاورید ( به دلیل سنگینی بار ) وجود ندارد. اگر به شرب آب کاملاً بهداشتی اعتقاد دارید می توانید آب را بجوشانید یا از قرص های کلر استفاده کنید.

 *  سرویس بهداشتی وجود ندارد. از دفع ادرار یا مدفوع درست کنار آب بپرهیزید و سپس آنرا حتماً با خاک بپوشانید.

*  آنتن دهی تلفن همراه وجود ندارد. سیستم تلفن ماهواره ای در روستای شوی موجود است اما معمولاً کار نمی کند. بعد از خروج از ایستگاه تله زنگ دیگر روی ارتباط تلفنی حساب نکنید.

*  نزدیکترین روستا به آبشار،  روستای شوی است که از آن عبور کرده اید و حدود دو ساعت با آبشار فاصله دارد اما متأسفانه اهالی روستا  نمی توانند امکانات قابل توجهی به شما ارائه دهند. اهالی روستا مردمانی خونگرم و بسیار مهربان هستند.

*  فضای مناسب، وسیع، بدون شیب، مسطح و سایه برای اطراق کردن کم پیدا می شود.

*  اگر قصد اقامت شبانه دارید، احتمال وجود جانوران وحشی را مد نظر داشته باشید. بقایای خون، خوراکی های پخته شده یا سرخ کردنی( که در اطراف چادر خود پخش کرده اید ) حیوانات را بیشتر به سمت شما هدایت خواهد کرد.

*  هوا در فصل بهار کاملاً غیرقابل پیش بینی است. ممکن است بارندگی تند و سیل آسا شما را غافلگیر کند. توصیه می شود برای محافظت خودتان و چادر پلاستیک سبک و کم حجم همراه داشته باشد.

*  احتمال دارد که اسباب و وسایل شما را دزد بزند.( خصوصاً شب هنگام که شما در خواب عمیق ناشی از خستگی هستید ) اشیاء با ارزش خود را در کیسه خواب یا زیر سرتان قرار دهید. به خاطر داشته باشید که در این محل دورافتاده، کفش های شما یکی از مهمترین وسایلی است که دارید.

*  اگر وزن و حجم بار اجازه می دهد، حداقل هر دو نفر یک دمپایی سبک در کوله پشتی خود داشته باشید. دمپایی برای عبور از رودخانه، رفتن به زیر آبشار و جابجایی های کوتاه بسیار مفید است.

*  اقامت طولانی در کوهستان ( بیش از چند ساعت ) باعث آفتاب سوختگی خواهد شد. از کلاه یا کرم ضد آفتاب استفاده کنید.

*  محلی برای دفع زباله وجود ندارد. زباله های خود را دفن کنید. به حقوق آنهایی که پس از شما به طبیعت می آیند احترام بگذارید. همیشه کسانی هستند که به طبیعت احترام نمی گذارند. به عنوان یک کوهنورد، اگر زباله ای در اطراف شما مشاهده می شود، آنها را نیز با زباله های خود دفن کنید.

*  اگر افرادی غیر از شما برای بازدید آمده اند، از آلودگی صوتی و عدم رعایت حقوق شهروندی بپرهیزید.

*  از شکستن شاخه درختان برای روشن کردن آتش شدیداً بپرهیزید. اگر حوصله کنید می توانید تکه های کوچک چوب در امتداد رودخانه پیدا کنید. هرچند زغال یا کپسول های کوچک وزن زیادی ندارند و حرارت متمرکز و بهتری را تأمین می کنند.

*  از هنگامی که ایستگاه تله زنگ را ترک می کنید، جایی برای شارژ باطری دوربین عکاسی یا فیلمبرداری وجود ندارد. قبلاً پیش بینی های لازم را تدارک ببینید.

*  اتفاق هیچگاه خبر نمی کند. همراه داشتن داروهای ضروری و کمک های اولیه ممکن است به دردتان بخورد. ( برای آگاهی از نیازمندی های حین سفر به مقاله ای با همین عنوان در سایت مراجعه فرمایید.)

امنیت منطقه:

طی سال های 88 و 89 یکی دو مورد لخت کردن یا تعرض مسلحانه گزارش شده است. احتمال دزدی های کوچک وجود دارد. عشایر مردمانی خوب و پاک هستند اما در هر جماعتی بالاخره چند نخاله هم پیدا می شود. معمولاً به بهانه های مختلف، فروش یا هدیه لبنیات محلی، راهنمایی یا پرس و جو به شما نزدیک می شوند. در اینگونه موارد همه آمارتان را خالصانه! در اختیار دیگران قرار ندهید. به خاطر داشته باشید که به یک منطقه فوق العاده فقیر و  محروم از همه چیز وارد شده اید. خودتان را جای دیگران بگذارید و بعد قضاوت کنید. از بردن البسه و اشیاء گرانقیمت که به چشم می آید خودداری کنید. اگر تاکنون به شوی نرفته اید، حتماً از راهنمای باتجربه استفاده کنید. گروه کمتر از چهارنفر مناسب صعود به شوی نیست. بدون راهنما و ضمن هفنه و در ایام غیرفصل ممکن است راه را گم کنید چرا که کسی نیست که از او راه را بپرسید.

قطار عادی معمولاً شلوغ است. بخصوص اینکه در هنگام بازگشت، شما در میانه راه سوار می شوید. ممکن است جای مناسب موجود نباشد. ممکن است مجبور شوید توی راهرو یا رستوران قطار بایستید. مراقب اثاثیه و کیف پول خود باشید.

بهترین زمان بازدید:

آبشار شوی در شمال خوزستان واقع شده است و آب و هوای منطقه گرم است. تابستان ها فصل مناسبی برای صعود به آبشار نیست. میزان آب آبشار کم خواهد شد، گزش حشرات آزاردهنده است و سبزی طبیعت کاهش می یابد. ماه های اسفند، فروردین و اردیبهشت برای صعود مناسب است. بهترین زمان بازدید از نیمه فروردین تا نیمه اردیبهشت ماه است. اگر می خواهید از تعطیلات پیوسته به آخر هفته استفاده کنید، خود را برای شلوغی مسیر، کمبود بلیط قطار و جای اطراق آماده کنید.

* توضیحات اضافه:

در سال 1366 پل تله زنگ پس از چندین بار تلاش ناموفق، مورد اصابت بمب های هواپیماهای عراقی قرار گرفت و بخش میانی آن منهدم شد. به این ترتیب خط ریلی تهران – جنوب قطع گردید و جابجایی بار و مواد سوختی از طریق راه آهن کاملاً مختل شد اما برای جابجایی مسافر ( که بخش عمده آن را نیروهای نظامی تشکیل می دادند. )  یک پل معلق با طناب و چوب ساخته شد. قطار از اهواز مسافران را تا این پل می آورد و مسافران بعد از عبور از پل معلق چوبی سوار قطار دیگری که آن طرف پل بود می شدند و به تهران می رفتند و برعکس. بخش تخریب شده پل طی مدت شش ماه با پایه های بتونی و سازه فلزی مجدداً ساخته شد و مورد بهره برداری قرار گرفت.

* توضیحات عکس ها:

عکس شماره 1 :

            نمایی از آبشار شوی.

عکس شماره 2 :

            نمایی از تنگه ای که باید از آن عبور کنید. اگر مسیر شماره یک را انتخاب می کنید باید وارد تنگه شوید . درغیر اینصورت لازم است از کوه سمت چپ بالا بروید.

عکس شماره 3 :

            پس از ورود به تنگه از این مکان لازم است شروع به صخره پیمایی نمایید. آب رودخانه حاصل آب آبشار است.

عکس شماره 4 :

            آبشار شوی. اگر از مسیر شماره یک به سمت آبشار بروید، آبشار یک دفعه در مقابل شما ظاهر می شود. بعد از گذشت از یک پیچ نمای مقابل را خواهید دید.

عکس شماره 5 :

            نمایی از آبشار شوی.

عکس شماره 6 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 7 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 8 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 9 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 10 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 11 :

            آبشار دوم شوی.

عکس شماره 12 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 13 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 14 :

            نمای آبشار از تپه مقابل.

عکس شماره 15 :

            در این تصویر هر دو آبشار مشاهده می شوند. اگر به لایه های زمین شناسی کوه مقابل دقت فرمایید، مشخص خواهد شد که سفره آب زیرزمینی که در کمرکش کوه قرار دارد، در محل آبشار از زمین خارج می شود. این تصویر که از ارتفاعات مسیر دوم گرفته شده، مسیری که باید از کنار درختان بلوط تا آبشار طی نمود را نشان می دهد. اگر بخواهید به ارتفاعات بعد از آبشار دوم دست پیدا کنید، لازم است از کنار آبشار اول به بالا بروید.

عکس شماره 16 :

            این تصویر گویای مطالب بسیاری است. رودخانه حاصل  از دو آبشار،  نهایتاً به رودخانه سزار می ریزد. کوهی که بصورت عمودی در سمت راست و بالای تصویر مشاهده می شود، همان کوهی است که رودخانه سزار از کنار آن می گذرد و ایستگاه تله زنگ در آنجا قرار دارد. در مرکز تصویر سبزی یکپارچه ای می بینید که روستای سرسبز شوی است. این روستا دارای درختان متعدد مرکبات و نخل است. نقطه سفیدی که در مرکز روستا مشاهده می شود گنبد مسجد روستاست. در سمت راست و پایین تصویر دو خط سیر پاخورده مشاهده می شود که مسیری است که باید از روستا به سمت تنگه حرکت کرد. این عکس از بالاترین نقطه ارتفاعات مسیر دوم گرفته شده است.

عکس شماره 17 :

            دورنمایی از آبشار دوم.

عکس شماره 18 :

            آبشار شوی.

عکس شماره 19 :

            نمای پانوراما از پل معروف تله زنگ که در سال 1366 هدف بمباران هواپیماهای عراقی قرار گرفت. در سمت چپ و راست پل تونل قرار دارد. از پل مجبور هستید عبور کنید اما خاطرتان باشد از کنارگذر تونل بگذرید، نه از داخل آن.

 

نویسنده: دکتر مسعود شهیدی

 

هرگونه کپی برداری به منظور تجاری ممنوع است. کپی برداری به منظور اشاعه فرهنگ گردشگری و با اهداف غیرتجاری درصورت اجازه مدیر سایت و ذکر منبع بلامانع است.

بازدید کننده ی گرامی: در صورتی که به آبشار شوی سفر نمودید، خواهشمند است هرگونه تغییر در مطالب مربوط به امکانات رفاهی یا سایر مواردی که به نظرتان می رسد را از طریق لینک نظرات به مدیریت سایت اطلاع دهید تا دیگران نیز از آن بهره مند گردند. با تشکر.

 

 

Share

ردیفسایر جاذبه های گردشگری این استان
۱
زیگورات چغازنبیل
۲
سازه های آبی شوشتر

نظر بدهید (۱۳) / تعداد بازدید: ۱۴۲۱۹
ردیفسایر جاذبه های گردشگری ایران به ترتیب قدمت
۱
آبشار بیشه
۲
آبشار شوی ( تله زنگ )
۳
آبشار نوژیان
۴
دریاچه گهر
۵
غار سهولان
۶
غار کتله خور
۷
غار کرفتو
۸
آنوبانینی (قدیمی ترین کتیبه و نقش برجسته ایران زمین)
۹
زیگورات چغازنبیل
۱۰
تپه نوشیجان
۱۱
تخت سلیمان ( آتشکده ی آذرگشنسب )
۱۲
آرامگاه ( بقعه ) اِستِر و مُردِخای
۱۳
سازه های آبی شوشتر
۱۴
چک چک یا زیارتگاه پیر سبز
۱۵
مسجد جامع فهرج (قدیمی ترین مسجد ایران)
۱۶
سیراف
۱۷
شهر باستانی حریره، کیش
۱۸
آرامگاه فردوسی
۱۹
روستای تاریخی میمند
۲۰
قلعه فلک الافلاک
۲۱
ماسوله
۲۲
قره کلیسا
۲۳
گنبد سلطانیه
۲۴
قلعه رودخان
۲۵
کلیسای سنت استپانوس
۲۶
پل خواجو
۲۷
خانه عباسیان
۲۸
خانه ی بروجردی ها ( کاشان )
۲۹
باغ شازده
۳۰
خانه کرد ( عمارت آصف )
۳۱
تکیه معاون الملک
۳۲
آرامگاه ظهیرالدوله
۳۳
موزه ایران باستان
۳۴
خانه موزه دکتر علی شریعتی
۳۵
موزه ی مردم شناسی خرم آباد
۳۶
آب انبار سنتی کیش
۳۷
گذر هنرمندان ( کیش )
۳۸
کاریز ( شهر زیرزمینی کیش )
۳۹
باغ موزه هنر ایرانی
۴۰
تله کابین رامسر