نمای روبرو ( شرقی ) از نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱

پایگاه میراث فرهنگی تپه نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲

نمای محوطه داخلی پایگاه میراث فرهنگی،  محل راهنمایی گردشگران. در این محل ماکت تپه نوشیجان و تعدادی عکس از تپه وجود دارد.سرویس بهداشتی نیز در این مکان قرار دارد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳

عکس هوایی تپه نوشیجان قبل از اکتشاف و مرمت.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۴

عکس هوایی تپه نوشیجان قبل از اکتشاف و مرمت.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۵

نمای روبرو ( شرقی ) از تپه نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۶

برای رسیدن به تپه لازم است مسیر را مقابل را طی فرمایید. خودروی خود را در میدانگاهی پایین تپه پارک فرمایید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۷

نمایی از انبارهای جبهه شرقی. به ضخامت دیوارها، و نحوه چیدمان آجرهای خشتی دقت فرمایید.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۸

نمایی از دیوار های جداکننده جبهه شرقی. در این نما خشت های کاملاً دست نخورده به خوبی قابل مشاهده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۹

یکی از فضاهای ورودی جبهه شرقی. آجر خشت های متعددی که روی هم چیده شده اند مشاهده می شود. <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۰

حصار دژ، پیرامون مجموعه آثار نوشیجان حصار خشتی مرتفعی ایجاد شده است که از ساکنین دژ محافظت می کرده است. بخشی از حصار در ضلع جنوبی هنوز پا برجاست. اگر به بدنه ها دقت فرمایید، جهت مرمت گل اندود شده اند اما جاهایی را برای اینکه دیوارها را قبل از مرمت ببینید باقی گذاشته اند. یک قسمت هایی را هم فرسایش زحمتش را کشیده تا دوباره دیوار اصلی را ببینید. <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۱

نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا، آتشکده. در سمت چپ صفه ای مشاهده می شود که بقایای خاکستر و مجمر آتشدان ( در هنگام اکتشاف ) وجود داشته است. <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۲

نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا، در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۳

نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا. در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۴

نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا. در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۵

نمایی از طاقچه های نیایشگاه نیم چلیپا ( دوم ). پنجره های کور<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۶

بخشی از دیوارهای دست نخورده نیایشگاه نیم چلیپا ( دوم ).<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۷

محل ذخیره شمع در پایین قرار دارد و در بالا محل قرار گرفتن پیه سوز یا شمع بوده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۸

راه پله برای رفتن به طبقه ی بالا در سمت چپ مشاهده می شود. ورودی به نیایشگاه دوم در روبروست.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۹

 پلان وضع موجود و برش وضعیت احتمالی ساختمان که توسط دیوید استروناخ ترسیم شده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۰

تپه ی نوشیجان. ورودی نیایشگاه. طبق معمول نوشتن یادگاری و اسم شریف افراد بر روی آثار باستانی سنتی است که هیچ مجازاتی برای آن درنظر گرفته نشده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۱

جبهه ی شمال تپه نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۲

تالار آپادانا، تونل و در روبرو نیایشگاه اصلی مشاهده می شود.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۳

داخل نیایشگاه اول، تپه نوشیجان<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۴

داخل نیایشگاه اول، تپه نوشیجان<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۵

نوشیجان. تالار آپادانا، تونل و جبهه ی شرقی نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۶

آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۷

آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان  <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۸

آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۹

نقشه ی توپوگرافیک تپه ی نوشیجان<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۰

پروفسور دیوید استروناخ که در سال ۱۳۸۸ از تپه بازدید نمود. <br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۱

تصویر نویسنده در تپه ی نوشیجان.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۲

 

تپه نوشیجان

Nooshijaan

 

تپه نوشیجان از جمله آثار خشتی منحصر به فرد بر جا مانده از تمدن های پیش از هخامنشی در ایران است. بقایایی که به دوره ی عصر آهن 3 و سپس تمدن مادها برمی گردد. بنابراین تپه نوشیجان حدود 2800 سال قدمت دارد. نوشیجان در لغت احتمالاً به معنی جایگاه نوش یا جایگاه انوش بوده است و نوش یا انوش ظاهراً نام خانمی است که بر این منطقه حکمرانی می کرده است. تپه ی نوشیجان در سال 1343 خورشیدی مورد شناسایی قرار گرفت. در سال های 1346 تا 1356 طی 6 فصل باستان شناسی توسط موسسه ی ایران شناسی بریتانیا به سرپرستی دیوید استروناخ عملیات کاووش و مرمت در تپه انجام پذیرفت. دستاورد فعالیت های این هیئت، شناسایی سه دوره ی معماری باستانی متعلق به دوران مادها، هخامنشیان و اشکانیان است که مهمترین و باستانی ترین لایه مربوط به سکونت اقوام ماد در این تپه از نیمه ی دوم قرن هشتم قبل از میلاد مسیح تا نیمه ی اول قرن ششم قبل از میلاد است. آثار دو دوره ی دیگر در لایه های سطحی تر قرار داشته که پس از انجام مطالعات علمی برداشته شده است.مجموعه ی نوشیجان 80 متر طول، 30 متر عرض و مرتفع ترین بخش آن 37 متر ارتفاع دارد.  آثار مکشوفه ی معماری مربوط به دوره ی ماد در تپه ی نوشیجان بر اساس مستندات دیوید استروناخ عبارتند از:

1-       بنای قدیمی جبهه ی غربی موسوم به اولین آتشکده

2-       تالار ستون دار موسوم به آپادانا

3-       معبد مرکزی یا دومین آتشگاه

4-       اتاق ها و انبارها

5-       تونل

6-       حصار و دژ

استروناخ معتقد است که دژ نوشیجان یکی از قلعه های تدافعی حکومت مرکزی ماد بوده است که جهت دفاع از مرزهای غربی در مقابل هجوم اقوام قدرتمند بین النهرین از جمله حکومت آشور ساخته شده است. وجود دو آتشکده در این مکان مؤید این مطلب است که علاوه بر اهداف نظامی، اعمال مذهبی و نیایش نیز در این مکان صورت می گرفته است.

مطالعه ی ویژگی های معماری خاص این مجموعه که در نوع خود معرف نخستین نمونه های الگوهای معماری کشور در فلات ایران می باشد، از جمله کاربرد طاق های هلالی، پوشش سقف به صورت گهواره ای، کاربرد مقرنس در تزیین بنا ( طاقچه های کاذب آتشکده ی دوم )، وجود یکی از نمونه های نخستین تالارهای ستون دار در تاریخ معماری ایران، استفاده از فرم و شکل چلیپا در ساختار و تزیینات ( قبل از شکل گیری صلیب در اروپا )، مطالعه ی اشیاء مکشوفه در این اثر مشتمل بر انواع ظروف سفالی، مجموعه ی اشیاء نقره ای اعم از حلقه ها و زیورآلات و قطعات متفاوت نقره ای که به ظن محققین می تواند اشکال اولیه از سکه باشد، همه و همه راه گشای اندیشمندان در شناخت بیشتر فرهنگ معماری و هنر دوران تاریخی هزاره ی اول قبل میلاد خاورمیانه است. تپه ی نوشیجان در کنار آثار مکشوفه از باباخان نورآباد لرستان، تپه ی حسنلوی نقده، تپه سیلک کاشان،هفت تپه ی شوش، گودین تپه کنگاور، تپه ی زیویه ی سقز و ... به عنوان پیش درآمد و مرجع مطالعات تمدن کهن ایرانی مطرح می باشد.

 

معبد اصلی ( اولین نیایشگاه ) : این معبد در غربی ترین بخش تپه واقع شده است و احتمالاً اولین نیایشگاه در نوشیجان بوده است. معبد اصلی به صورت اتاقی مستطیل شکل است و در بدنه ی دیوارهای آن طاقچه هایی برایشمعدان و گذاشتن نذوران وجود دارد. به نظر می رسد این آتشکده قدیمی ترین مکان مسقف برای نیاش آتش در ایران است.

 

تالار ستون دار: این تالار در مجاورت معبد اصلی جبهه ی غربی به صورت مستطیل شکل ساخته شده که با 12 ستون چوبی در سه ردیف چهارتایی سقف تالار را نگه می داشته اند. به نظر می رسد اینکه نام تالار را آپادانا ذکر کرده اند بیشتر مربوط به سلیقه کاشفین اثر یا بعد از آن باشد و احتمالاً مبنای علمی ندارد.

 

معبد چلیپا ( دومین نیایشگاه ): زیباترین بخش مجموعه ی تپه ی نوشیجان معبد چلیپا است که با پلان نیم چلیپا ساخته شده است. در بدنه های معبد طاقچه هایی تعبیه شده که به پنجره ی کور موسوم است که شکل تکامل یافته ی آن مقرنس در دوره ی اسلامی می باشد. در غرب نیایشگاه سکویی است که مجمر ( آتشدان ) خشتی همراه با خاکستر در آن وجود داشته و به هنگام اکتشاف کشف شده است. این که هم اکنون مجمر در کجا نگهداری می شود بر اینجانب پوشیده است اما ظاهراً توسط هیئت باستان شناسی استروناخ از کشور خارج شده است.

 

اتاق ها و انبارها: در ضلع شرقی مجموعه ی نوشیجان چهار اتاق با عرض کم و طول زیاد ساخته شده که ظاهراً به عنوان انبار مورد استفاده بوده است. در هنگام کشف تپه ی نوشیجان این اتاق ها مملو از آجرهایی بوده است که به نظر می رسد احتمالاً می خواسته اند در دوره های متأخر این مجموعه را جهت جلوگیری از گزند دشمنان پر کنند. برخی می گویند زمانی که هخامنشیان بر مادها غلبه می کنند، دستور می دهند تمام معابد اصلی مادها را از بین ببرند. بنابراین طرفداران این معبد چهار میلیون خشت را در این ساختمان می چینند و کنارهای ساختمان را پر می کنند و رویش را خاک می ریزند تا دیده نشود. در سال 1346 این خشت ها از درون ساختمان توسط دیوید استروناخ خارج می شود. ابعاد این خشت ها 40x 20 x  12 سانتی متر است. خشت های دیگری به ابعاد 12 x 25 x  25 سانتی متر نیز در معبد وجود دارد. نکته ی جالب اینکه آن زمان که اروپائیان حتی به تکنولوژی حجاری بر روس سنگ دست نیافته بودند در فلات ایران آجرهایی ساخته شده است که پس از قریب سه هزار سال هنوز محکم و پابرجا مانده اند و ...

 

تونل: در امتداد شرقی غربی وسط حیاط ( تالار آپادانا ) حفره ای کنده شده است که پس از طی حدود سه متر ( 18 پله ) به سنگ می رسد. بنابر تئوری های اولیه استروناخ این مکان راه پله ای تونل مانند بوده و به عنوان گریزگاه به خارج دژ راه پیدا می کرده است. در کتاب جدید استروناخ، وی تئوری خود را مردود دانسته و احتمالاً این مکان، جایی برای ذخیره یا دسترسی به آب برای نیایشگاه اصلی به حساب آمده است.

 

حصار دژ: در پیرامون مجموعه ی نوشیجان حصار خشتی مرتفعی وجود داشته که از ساکنین دژ محافظت می کرده است. در بلندای حصار شیارهایی وجود دارد که احتمالاً برای تیراندازی مورد استفاده قرار می گرفته است. بخشی از حصار هنوز پا برجا مانده است.

 

نکته جالب اینکه با وجودیکه بیش از 30 سال از آخرین بررسی های میدانی دیوید استروناخ می گذرد، نامبرده کماکان به تحقیق و بررسی پیرامون تپه نوشیجان ادامه داده و در کتابی که در سال 2008 به چاپ رسانده است برخی تغییرات در نطریات قدیمی خود داده است. وی در نظریات جدیدش معتقد است که  احتمالاً در تپه نوشیجان دو عبادتگاه وجود داشته است. یکی آتشکده و دیگری محلی برای نیایش آب. وی در سال 1388 بعد از سال ها مجدداً به ایران آمد و از تپه ی نوشیجان بازدید کرد. هم اکنون برخی کارهای باستان شناسی و مرمت در مجموعه ی نوشیجان به سرپرستی استاد موسوی در حال انجام است اما در مورد سرعت عملیات، چه عرض کنم!

تپه نوشیجان در تاریخ  3/11/1346 با شماره 763 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

موقعیت جغرافیایی:

            استان همدان، شهرستان ملایر. ، " 54  '21  ْ34  شمالی  و  "00 '38   ْ48  شرقی. ارتفاع از سطح دریا 1681 متر.

 

نحوه دسترسی:

            به دو طریق می توان به تپه نوشیجان رسید:

1-    از طریق همدان: شهرستان ملایر در جنوب غربی استان همدان واقع شده است. جاده همدان – ملایر تماماً دو بانده با آسفالت مطلوب است. از همدان تا پلیس راه جوکار حدود60  کیلومتر فاصله است. پنج کیلومتر بعد از جوکار به یک سه راهی در سمت راست خواهید رسید که تابلوی تپه باستانی نوشیجان در سمت چپ  قابل رؤیت است. از ابتدای سه راهی حدود سه کیلومتر تا تپه فاصله است.

2-    اگر از تهران صرفاً به قصد بازدید از تپه نوشیجان حرکت می کنید بهتر است  مسیر قم – اراک – ملایر را انتخاب فرمایید. این مسیر بسیار نزدیکتر و به واسطه دو بانده بودن کم خطر تر است. از شهر ملایر به سمت همدان حرکت فرمایید. پس از طی حدود هفده و نیم کیلومتر از میدان مرکزی شهر یا دوازده و نیم کیلومتر از خروجی شهر، تابلوی تپه نوشیجان قبل از دور برگردان قابل رؤیت است.

امکانات رفاهی:

*  در محوطه مقابل تپه فضای نسبتاً بزرگی برای توقف خودرو وجود دارد.

*  نزدیکترین پمپ بنزین  15 کیلومتر فاصله دارد. در ورودی شهر ملایر ( به فاصله 18 کیلومتر از تپه ) نیز پمپ بنزین و پمپ گاز وجود دارد.

*  سرویس بهداشتی نسبتاً قابل قبول است. توالت فرنگی برای بیماران و بازدیدکنندگان خارجی موجود نیست.

*  در مجاورت تپه فروشگاه یا مرکز عرضه مواد غذایی و نوشیدنی وجود ندارد.

*  رستوران موجود نیست.

*  آب آشامیدنی در دسترس است هرچند توصیه می شود در فصول گرم سال آب آشامیدنی بهداشتی همراه خود داشته باشید.

*  آنتن دهی تلفن همراه مطلوب است.

*  برای ورود به سایت لازم است بلیط تهیه کنید.

*  بروشور به زبان فارسی موجود است. اگر درخواست کنید به شما تحویل می دهند.

*  آثار باستانی متعلق به همه است، از نوشتن یا حکاکی هر نوع یادگاری بر دیوارها  جداً پرهیز کنید.

*  محوطه بیرونی و همچنین فضاهای داخل تپه دارای پستی و بلندی های متعدد است. مراقب کودکان خود باشید. صعود از تپه برای بیماران قلبی و مبتلایان به آرتروز پیشرفته زانو مناسب نیست.

*  شهر ملایر فاقد هتل مناسب برای اقامت می باشد. مجتمع اقامتی باران و خانه ی معلم در شهر وجود دارد. برای رزرو هتل می توانید با هتل های شهرهای همدان، اراک یا بروجرد هماهنگ کنید.

* در صورتیکه که می خواهید در چادر اقامت فرمایید، توصیه می شود در پارک سیفیه یا محوطه دریاچه کوثر اقامت فرمایید.

 

امنیت منطقه:

            این منطقه از کشور از امنیت بالایی برخوردار است. با توجه به ساعت کار تپه عملاً بازدید شب هنگام از تپه نوشیجان مقدور نیست. ضمناً با توجه به اینکه تپه در مسیر اصلی جاده همدان – ملایر قرار ندارد تردد شب هنگام ممکن است باعث بروز خطرات جاده ای برای گردشگران شود.

بهترین زمان بازدید:

            شهرستان ملایر دارای آب و هوای معتدل بوده و چهار فصل سال به خوبی در آن احساس می شود. بنابراین بازدید از تپه در فصل زمستان ممکن است با بارش برف یا سرما و سوز همراه باشد. بهترین زمان بازدید ماه های اردیبهشت و خرداد است.

* توضیحات اضافه:

1- اگر به شهرستان ملایر سفر نمودید توصیه می شود از پارک قدیمی سیفیه و موزه ملایر که در مرکز شهر واقع شده اند، دریاچه کوثر در ورودی شهر از سمت همدان و یخچال میرفتاح در حاشیه شهر بازدید فرمایید.

            2- چرا در برخی از مکان های باستانی از سوله یا ساختارهای فلزی برای پوشش استفاده می کنند؟

پاسخ این است که: بخش هایی از تپه سیلک کاشان، بخش هایی از آتشکده آذرگشنسب تخت سلیمان تکاب، بخش هایی از تپه هگمتانه، بخشی از تپه نوشیجان شاخص ترین مکان هایی هستند که سرپوشیده شده اند. این مکان ها به دلیل ساختار خشتی خود، به شدت در مقابل عوامل فرساینده همچون برف، باران، یخبندان، باد و طوفان، زلزله و حتی تابش شدید آفتاب آسیب پذیر هستند. ممکن است این سئوال پیش آید که اگر مکانی بیش از دو هزار سال به همین شکل باقی مانده پس بعد از این هم باقی خواهد ماند. توضیح این است که بخش مهمی از کشفیات امروزی طی قرن ها در زیر خاک مدفون بوده اند و همین تدفین آنها در زیر خاک باعث حفاظت آنها می شده است. از طرف دیگر بسیاری از عناصر اصلی ساختمان ها در اعصار گذشته از بین رفته است و  از اینکه عوامل محیطی ( و نه انسانی ) چه میزان در تخریب این آثار در گذر زمان نقش داشته اند، معمولاً اطلاعات دقیقی وجود ندارد. از طرف دیگر افزایش دانش بشر طی قرن های بیستم و بیست و یکم باعث افزایش آلاینده های محیط زیست شده و روز به روز هم بدتر می شود ( از قبیل وجود باران های اسیدی ) که خود عاملی برای افزایش آسیب به این گونه ابنیه است. بنابراین هرچند پوشش های فلزی از زیبایی مجموعه های باستانی می کاهد و گاهی اوقات شکل ظاهری آنها نازیبا است و می تواند بسیار زیباتر ساخته شود، اما به نظر می رسد اگر بخواهیم این گنجینه های باستانی را برای نسل های بعد حفظ کنیم، روشی اجتناب ناپذیر است.

 

* توضیحات عکس ها:

 

عکس شماره 1 :

            نمای روبرو ( شرقی ) از نوشیجان.

عکس شماره 2 :

            پایگاه میراث فرهنگی تپه نوشیجان.

عکس شماره 3 :

            نمای محوطه داخلی پایگاه میراث فرهنگی،  محل راهنمایی گردشگران. در این محل ماکت تپه نوشیجان و تعدادی عکس از تپه وجود دارد.سرویس بهداشتی نیز در این مکان قرار دارد.

عکس شماره 4 :

            عکس هوایی تپه نوشیجان قبل از اکتشاف و مرمت.

عکس شماره 5 :

            عکس هوایی تپه نوشیجان قبل از اکتشاف و مرمت.

عکس شماره 6 :

            نمای روبرو ( شرقی ) از تپه نوشیجان.

عکس شماره 7 :

            برای رسیدن به تپه لازم است مسیر را مقابل را طی فرمایید. خودروی خود را در میدانگاهی پایین تپه پارک فرمایید.

عکس شماره 8 :

            نمایی از انبارهای جبهه شرقی. به ضخامت دیوارها، و نحوه چیدمان آجرهای خشتی دقت فرمایید.

عکس شماره 9 :

            نمایی از دیوار های جداکننده جبهه شرقی. در این نما خشت های کاملاً دست نخورده به خوبی قابل مشاهده است.

عکس شماره 10 :

            یکی از فضاهای ورودی جبهه شرقی. آجر خشت های متعددی که روی هم چیده شده اند مشاهده می شود.

عکس شماره 11 :

            حصار دژ، پیرامون مجموعه آثار نوشیجان حصار خشتی مرتفعی ایجاد شده است که از ساکنین دژ محافظت می کرده است. بخشی از حصار در ضلع جنوبی هنوز پا برجاست. اگر به بدنه ها دقت فرمایید، جهت مرمت گل اندود شده اند اما جاهایی را برای اینکه دیوارها را قبل از مرمت ببینید باقی گذاشته اند. یک قسمت هایی را هم فرسایش زحمتش را کشیده تا دوباره دیوار اصلی را ببینید.

عکس شماره 12 :

            نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا، آتشکده. در سمت چپ صفه ای مشاهده می شود که بقایای خاکستر و مجمر آتشدان ( در هنگام اکتشاف ) وجود داشته است.

عکس شماره 13 :

            نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا، در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.

عکس شماره 14 :

            نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا. در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.

عکس شماره 15 :

            نمای بخشی از نیایشگاه ( دوم ) نیم چلیپا. در بخش های بالایی تصویر خشت های دست نخورده و مرمت نشده به چشم می خورد.

عکس شماره 16 :

            نمایی از طاقچه های نیایشگاه نیم چلیپا ( دوم ). پنجره های کور

عکس شماره 17 :

            بخشی از دیوارهای دست نخورده نیایشگاه نیم چلیپا ( دوم ).

عکس شماره 18 :

            محل ذخیره شمع در پایین قرار دارد و در بالا محل قرار گرفتن پیه سوز یا شمع بوده است.

عکس شماره 19 :

            راه پله برای رفتن به طبقه ی بالا در سمت چپ مشاهده می شود. ورودی به نیایشگاه دوم در روبروست.

عکس شماره 20 :

            پلان وضع موجود و برش وضعیت احتمالی ساختمان که توسط دیوید استروناخ ترسیم شده است.

عکس شماره 21 :

            تپه ی نوشیجان. ورودی نیایشگاه. طبق معمول نوشتن یادگاری و اسم شریف افراد بر روی آثار باستانی سنتی است که هیچ مجازاتی برای آن درنظر گرفته نشده است.

عکس شماره 22 :

            جبهه ی شمال تپه نوشیجان.

عکس شماره 23 :

            تالار آپادانا، تونل و در روبرو نیایشگاه اصلی مشاهده می شود.

عکس شماره 24 :

            داخل نیایشگاه اول، تپه نوشیجان

عکس شماره 25 :

            داخل نیایشگاه اول، تپه نوشیجان

عکس شماره 26 :

            نوشیجان. تالار آپادانا، تونل و جبهه ی شرقی نوشیجان.

عکس شماره 27 :

            آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان 

عکس شماره 28 :

            آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان 

عکس شماره 29 :

            آثار مکشوفه از تپه باستانی نوشیجان 

عکس شماره 30 :

            نقشه ی توپوگرافیک تپه ی نوشیجان

عکس شماره 31 :

            پروفسور دیوید استروناخ که در سال 1388 از تپه بازدید نمود.

عکس شماره 32 :

            تصویر نویسنده در تپه ی نوشیجان.

 

* نویسنده و عکس ها: دکتر مسعود شهیدی

 

هرگونه کپی برداری به منظور تجاری ممنوع است. کپی برداری به منظور اشاعه فرهنگ گردشگری و با اهداف غیرتجاری درصورت اجازه مدیر سایت و ذکر منبع بلامانع است.

بازدید کننده ی گرامی: در صورتی که از تپه نوشیجان بازدید نمودید، خواهشمند است هرگونه تغییر در مطالب مربوط به امکانات رفاهی یا سایر مواردی که به نظرتان می رسد را از طریق لینک نظرات به مدیریت سایت اطلاع دهید تا دیگران نیز از آن بهره مند گردند. با تشکر

 

Share

ردیفسایر جاذبه های گردشگری این استان
۱
آرامگاه ( بقعه ) اِستِر و مُردِخای

نظر بدهید (۸) / تعداد بازدید: ۱۲۵۲۶
ردیفسایر جاذبه های گردشگری ایران به ترتیب قدمت
۱
آبشار بیشه
۲
آبشار شوی ( تله زنگ )
۳
آبشار نوژیان
۴
دریاچه گهر
۵
غار سهولان
۶
غار کتله خور
۷
غار کرفتو
۸
آنوبانینی (قدیمی ترین کتیبه و نقش برجسته ایران زمین)
۹
زیگورات چغازنبیل
۱۰
تپه نوشیجان
۱۱
تخت سلیمان ( آتشکده ی آذرگشنسب )
۱۲
آرامگاه ( بقعه ) اِستِر و مُردِخای
۱۳
سازه های آبی شوشتر
۱۴
چک چک یا زیارتگاه پیر سبز
۱۵
مسجد جامع فهرج (قدیمی ترین مسجد ایران)
۱۶
سیراف
۱۷
شهر باستانی حریره، کیش
۱۸
آرامگاه فردوسی
۱۹
روستای تاریخی میمند
۲۰
قلعه فلک الافلاک
۲۱
ماسوله
۲۲
قره کلیسا
۲۳
گنبد سلطانیه
۲۴
قلعه رودخان
۲۵
کلیسای سنت استپانوس
۲۶
پل خواجو
۲۷
خانه عباسیان
۲۸
خانه ی بروجردی ها ( کاشان )
۲۹
باغ شازده
۳۰
خانه کرد ( عمارت آصف )
۳۱
تکیه معاون الملک
۳۲
آرامگاه ظهیرالدوله
۳۳
موزه ایران باستان
۳۴
خانه موزه دکتر علی شریعتی
۳۵
موزه ی مردم شناسی خرم آباد
۳۶
آب انبار سنتی کیش
۳۷
گذر هنرمندان ( کیش )
۳۸
کاریز ( شهر زیرزمینی کیش )
۳۹
باغ موزه هنر ایرانی
۴۰
تله کابین رامسر