تصویر نقاشی شده حکیم ابوالقاسم فردوسی موجود در موزه  توس و فردوسی<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱

آرامگاه فردوسی<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲

تندیس زال در پناه سیمرغ. اثر استاد فریدون صدیقی.  

تندیس اول به دنیا آمدن زال را می بینید. زمانی که زال به دنیا آمد موهای سپیدی داشت و پدرش سام ناراحت می شود و با خودش در فکر فرو رفته که :

چو آیند و پرسندگردن کشان                  ببینند  این  بچه  بَد نِشان

چه گویم که این بچه دیو کیست         پلنگ دورنگ است یا خود پری است

پس دستور داد تا زال را در کوه رها کنند. سیمرغ زال را به لانه خود برده و بزرگ می کند تا اینکه پهلوانی نیرومند می شود، پهلوانی که با شیر می جنگد. زال با رودابه دختر حاکم کابلی ازدواج می کند و ثمره این ازدواج پسری به نام رستم است .
<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳

تندیس جنگ زال با شیر. اثر استاد فریدون صدیقی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۴

تندیس به کمند گرفتن رخش توسط رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

رستم پهلوان نامی ایران اسبی به نام رخش دارد که در تمام هم آوردها همراه اوست.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۵

تندیس جنگ رستم با اژدها و کشته شدن اژدها به دست رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

پادشاه و سربازان ایرانی اسیر دیو سپید در مازندران شدند و رستم باید از هفت مرحله عبور کند تا به دیو برسد. تندیس سه خوان از هفت خوان رستم  در آرامگاه موجود است . خوان سوم رستم کشتن اژدها است. کشتن اژدها به معنای کشتن خوی بد انسانی است. خوان چهارم کشتن زن جادوگراست و معنای  مبارزه با هوای نفس را می دهد. و بالاخره خوان هفتم کشتن دیو است، دیو به معنای شیطان و اهریمن است، رستم وارد غار می شود، دیوِ خوابیده از خواب برمیخیزد:

بغرید غریدنی چون پلنگ                   چو بیدارشد  اندرآمد به جنگ

تهمتن به نیروی جان آفرین                بکوشید بسیار با درد و کین

فروبرد خنجر دلش بردرید                  جگرش از تن تیره بیرون کشید<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۶

تندیس به کمند افتادن زن جادوگر به دست رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

کشتن زن جادوگر خوان چهارم از هفت خوان رستم است که ادبا آن را مبارزه با هوای نفس تعبیر کرده اند.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۷

تندیس جنگ رستم با دیو سپید. اثر استاد فریدون صدیقی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۸

تندیس جنگ رستم با پیل تن مازندران. اثر استاد فریدون صدیقی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۹

تندیس چاره جویی رستم از سیمرغ در خصوص شکست ناپذیری اسفندیار. اثر استاد فریدون صدیقی.

پادشاهی به نام گشتاسب، به پسرش اسفندیار می گوید اگر می خواهی بعد ازمن پادشاه باشی دست و پای رستم را می بندی و به نزد من می آوری. جنگ بین رستم و اسفندیار آغاز می شودو رستم ناخواسته وارد جنگ می شود.

که گفتت برو دست رستم ببند           نبندد مرا دست چرخ بلند

رستم می بیند که هیچ ضربه ای به بدن اسفندیار کارگرنیست. سیمرغ او را راهنمایی می کندکه اسفندیار را در کودکی در چشمه آب حیات شستشو داده اند و تمام بدن وی به جز چشم ها روئین تن شده است. چرا که چشم های او در داخل آب بسته بوده و آب به چشم ها نرسیده است.  یک تیر دو شاخه تهیه کن به سر کمانت ببند و به چشم های اسفندیار بزن.
<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۰

تندیس آوردن تیر دوشاخ از جنگل توسط رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۱

رستم اسفندیار را شکست می دهد. اثر استاد فریدون صدیقی.

رستم مایل به جنگ با اسفندیار نیست. اما اسفندیار به جنگیدن اصرار دارد: 

 بزد تیر بر چشم اسفندیار              جهان تیره شد پیش آن نامدار

چنین گفت رستم به اسفندیار            که آوردی آن تخم زفتی به بار

تو آنی که گفتی که روئین تنم               بلندآسمان برزمین بر زنم

من ازشست تو هشت تیر خدنگ            بخوردم  ننالیدم  از  نام و ننگ

تو خوردی یکی تیر چوب گزین             سرت را نهادی به قرپوس زین

و بدین سان فردوسی پند می دهد که غرور باعث نابودی می گردد.
<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۲

داستان ضحاک ماردوش و کاوه آهنگر. تندیس اثر استاد فریدون صدیقی.

ضحاک پادشاهی ظالم بود، شیطان لباس یک آشپز می پوشد، غذا درست می کند و برای وی می برد تا فریبش دهد. هنگام دریافت پول به پادشاه می گوید که پول نمی خواهد و به جای آن از ضحاک می خواهد تا بردوش ها ی او بوسه زند. از جای بوسه شیطان دو مار بیرون آمد . این بار شیطان در لباس حکیم آمد و گفت هر روز دو  نفر جوان را بکش و مغز سرشان را به خورد مارها بده تا اینکه بهبود یابی و مارها نابود شوند. نوبت به پسر کاوه آهنگر رسید، کاوه قیام کرد و با کمک مردم ضحاک را گرفتند و در کوه دماوند به بند کشیدند تا نابود شود.

در داستان ضحاک فردوسی به حاکمان  ظالم پند می دهد و می گوید اگر ظلم کنید عاقبت شما هم همین است. از فریدون یاد بگیرید که یک پادشاه خوب شد. مگر فریدون سرشت آسمانی داشت که نام خوبی از خودش برجای گذاشت؟ خیر فریدون نیز انسان بود.

فریدون فرخ فرشته نبود                    ز مشک و ز عنبر سرشته نبود

به داد و  دهش یافت آن نیکویی         تو داد و دهش کن فریدون تویی

رمز کارحاکمان موفق از نظر فردوسی عدل و داد است.
<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۳

تندیس داستان انوشیروان دادگر. اثر استاد فریدون صدیقی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۴

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۵

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۶

نشان فروهر. هرچند نشان فروهر در ایران باستان مورد احترام و تقدس بوده و هم اکنون نیز مورد احترام زرتشتیان جهان است و به همین دلایل  مورد احترام اینجانب نیز هست اما وجود آن در بالای مقبره فردوسی کمی عجیب به نظر میرسد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۷

 نمایی از آرامگاه و تندیس فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۸

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۱۹

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۰

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۱

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۲

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۳

سایت پلان محوطه آرامگاه فردوسی:۱- فروش بلیط  ۲- اطلاعات و انتظامات  ۳- مدیریت   ۴- اداری، فرهنگی   ۵- اداری    ۶- سالن اجتماعات    ۷- دفتر انتظامات   ۸- آرامگاه   ۹- موزه توس و فردوسی   ۱۰- رستوران سنتی   ۱۱- تندیس حکیم ابوالقاسم فردوسی   ۱۲- سرویس های بهداشتی   ۱۳- اداری، پژوهشی   ۱۴- نمازخانه  ۱۵- دروازه رزان و حصار توس    ۱۶- تأسیسات.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۴

یکی از تابلوهای ورودی آرامگاه. جای بسی تأسف است که در آرامگاه فردوسی و توسط سازمان میراث فرهنگی اشعار فردوسی درست نوشته نشده است.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۵

 تندیس ابوالقاسم فردوسی، اثر استاد ابوالحسن صدیقی.

استاد ابوالحسن خان صدیقی نقاش و مجسمه ساز نام آور ایران در سال ۱۲۷۶ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی جهت ادامه تحصیل در مدرسه آلیانس به خدمت استاد کمال الملک ( محمد غفاری ) رسید. استاد در سال ۱۳۱۱ به هنگام بازگشت به ایران به ریاست مدرسه صنایع مستظرفه منصوب شد و در سال ۱۳۴۰ هجری شمسی بازنشسته گردید. وی ۹۷ سال عمر نمود و کارنامه درخشان زندگی این هنرمند در سال ۱۳۷۴ بسته شد. از جمله آثار وی: تندیس های حکیم توس در آرامگاه فردوسی و میدان فردوسی تهران، مجسمه نادر در آرامگاه نادر شاه افشار، مجسمه خیام در آرامگاه حکیم عمر خیام، مجسمه عظیم فرشته عدالت و ... می باشد.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۶

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۷

نمایی از آرامگاه فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۸

سقف کاشیکاری شده آرامگاه.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۲۹

فضای داخلی موزه توس و فردوسی.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۰

حجاری داستان های شاهنامه بر دیوار ورودی آرامگاه.<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۱

نویسنده در موزه ی توس و فردوسی<br/>ایران-ایرانی ها<br/>Iran-Iraniha.com
۳۲

آرامگاه فردوسی

توس

Ferdowsi Monument, Tooss

بدون شک فردوسی یکی از هفت شاعر برتر پارسی گوی تاریخ است. جهت شرح زندگی حکیم ابوالقاسم فردوسی و اثر جاودانی او ( شاهنامه ) به پایین همین صفحه مراجعه فرمایید.

زمزمه های قدردانی از بزرگترین شاعر حماسه سرای ایرانی از اوایل دهه ی 1300 خورشیدی آغاز شد. برخی از بزرگان و فرهیختگان کشور مأمور برگزاری آبرومند مراسم هزارمین سال تولد فردوسی گردیدند. هیئتی برای تعیین محل دقیق مزار فردوسی به خراسان اعزام شد. پس از اینکه محل دفن فردوسی در شهر توس توسط ارباب کیخسرو شاهرخ ( نماینده ی زرتشتیان ) مشخص گردید، آرامگاه فردوسی با الهام از آرامگاه کورش کبیر در پاسارگاد ( به درخواست مسئولین برگزاری هزاره )، توسط آندره گدار طراحی شد. جشن هزاره فردوسی در 12 مهر 1313 در تهران افتتاح گردید. شرکت کنندگان در مراسم به خراسان رفتند و رضاشاه پهلوی در بیستم مهرماه در حضور آنان ساختمان آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی را افتتاح نمود. هزینه ی ساخت آرامگاه کاملاً بر پایه ی کمک های مردمی تأمین گردید. وقوع جنگ جهانی دوم و تندباد حوادث سیاسی – اجتماعی ایران پس از جنگ، برای سال ها اندیشه ی پاسداشت مفاخر ایران زمین و رسیدگی به یادمان های آنان را به بوته ی فراموشی سپرد. آرامگاه در اثر نشست زمین، درسال 1343 تخریب شد، تا اینکه در سال 1345 تجدید بنای آرامگاه، ساخت موزه ی فردوسی در کنار آرامگاه و محوطه سازی در دستور کار قرار گرفت. این مهم توسط هوشنگ سیحون ( یکی از نام آوران حوزه ی مهندسی معماری ایران ) در سال 1347 پایان پذیرفت.

زیربنای آرامگاه فردوسی 945 متر مربع است. نمای خارجی با الهام از آرامگاه کورش کبیر و سرستون های تخت جمشید ساخته شده است. در زیرزمین به نشانه ی قرن بیستم، از بیست ستون استفاده شده است که بنای فوقانی بر آن قرار  دارد. تعدادی نقش برجسته ی داستان های شاهنامه، اثر فریدون صدیقی ( مجسمه ساز معروف ایرانی ) زینت بخش محوطه ی زیرزمین آرامگاه است. بر روی بدنه ی آرامگاه و در راه پله ی ورودی و زیرزمین، اشعاری از فردوسی، تاریخچه ی ساخت آرامگاه و نشانه ی فروهر به چشم می خورد.

موزه ی توس و فردوسی در مجاورت آرامگاه قرار دارد. در این موزه نقاشی هایی از حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاهنامه و دیدنی های دیگر وجود دارد. هرچند محوطه ی اطراف آرامگاه فردوسی، آزاردهنده است، اما محوطه ی داخلی مجموعه، حوض و فضای سبز آرامگاه ( اگر شلوغی جمعیت بگذارد ) دلنشین است.

درباره ی فردوسی

منصور بن حسن ملقب به ابوالقاسم فردوسی در سال 329 هجری قمری ( 319 خورشیدی ) در قریه ی پاژ از توابع طبران طوس به دنیا آمد. پدرش دهقان بود. ( طبقه ی دهقانان از طبقات متمول در گذشته ی ایران محسوب می شدند و بهتر است دهقان را با روستایی متفاوت بدانید. ) از احوال فردوسی در دوران کودکی اطلاع چندانی در دست نیست. ظاهراً به خواندن کتاب های داستانی و تاریخ گذشتگان ( بخصوص ادبیات اسطوره ای ) علاقه ای وافر داشته است. فردوسی با الهام گرفتن از کتاب منثور شاهنامه ی ابومنصور محمد بن عبدالرزاق و کتاب اخبار رستم، در 40 یا 41 سالگی به نظم در آوردن شاهنامه را آغاز کرد. در اوایل این کار هم خود فردوسی ثروت و دارایی قابل توجهی داشت و هم بعضی از بزرگان خراسان که به تاریخ ایران باستان علاقه داشتند او را یاری می کردند. ولی به مرور زمان و پس از گذشت سالها، در حالی که فردوسی بیشتر شاهنامه را سروده بود دچار فقر و تنگدستی شد. سرودن شاهنامه بیش از سی سال به طول انجامید. فردوسی طی این مدت چندین بار بخش هایی از شاهنامه را مورد تجدید نظر قرار داد، به گونه ای که خودش می گوید:

بسی رنج بردم در این سال سی                    عجم زنده کردم بدین پارسی

فردوسی بزرگ شده ی دوران سامانیان بود و ایشان جایگاه رفیعی برای ادبیات و شعر قایل بودند. بر خلاف آن چه مشهور است، فردوسی سرودن شاهنامه را سال ها قبل از آن که سلطان محمود به سلطنت برسد، صرفاً به خاطر علاقه ی خودش  آغاز کرد. اما چون طی این کار، رفته رفته ثروت و جوانی را از دست داد، به فکر افتاد که آن را به نام پادشاهی بزرگ کند و به گمان اینکه سلطان محمود چنان که باید قدر او را خواهد شناخت، پس از تغییراتی، شاهنامه را به نام او کرد و راه غزنین را در پیش گرفت . اما سلطان محمود که به مدایح و اشعار ستایش آمیز شاعران بیش از تاریخ و داستان های پهلوانی علاقه داشت، قدر سخن فردوسی را ندانست و او را چنانکه شایسته اش بود تشویق نکرد. علت این که چرا شاهنامه مورد پسند سلطان محمود واقع نشد، درست معلوم نیست. برخی، بدگویی حسودان، اتهام بی دینی به فردوسی یا بی ارزش بودن داستان های اسطوره ای شاهنامه را از علل بی توجهی سلطان محمود دانسته اند. به هرحال اختلافات نژادی، مذهبی، ملی و تنگ نظری هایی که گاهی شاهان از خود نشان می دهند، می تواند از عوامل اختلاف محمود با فردوسی باشد. سلطان محمود شاهنامه را بی ارزش دانست و از رستم به زشتی یاد کرد و بر فردوسی خشم گرفت و گفت:  "شاهنامه خود هیچ نیست مگر حدیث رستم، و اندر سپاه من هزار مرد چون رستم هست".  گفته اند که فردوسی از این بی اعتنائی سلطان محمود بر آشفت و چندین بیت در هجو سلطان محمود گفت و سپس از ترس مجازات، غزنین را ترک کرد و چندی در شهرهائی چون هرات، ری و طبرستان متواری بود و از شهری به شهر دیگر می رفت تا آنکه سرانجام در زادگاه خود، طوس درگذشت. سال وفات او را 411 یا 416 هجری قمری (  399 یا 403 خورشیدی ) ذکر کرده اند.

در تاریخ آمده است که چند سال بعد، محمود به مناسبتی فردوسی را به یاد آورد و از رفتاری که با آن شاعر آزاده کرده بود پشیمان شد و به فکر جبران گذشته افتاد و فرمان داد تا ثروت فراوانی را برای او از غزنین به طوس بفرستند و از او دلجوئی کنند. ( معمولاً مهر و غضب بزرگان، هر دو بی دلیل است. )  اما چنان که نوشته اند، روزی که هدیه سلطان را از غزنین به طوس می آوردند، جنازه شاعر را از طوس بیرون می بردند. گفته شده است که تنها دختر فردوسی، هدیه سلطان محمود را نپذیرفت و آن را پس فرستاد. ( با توجه به اینکه سلطان محمود در تاریخ 407 خورشیدی مجدالدولهٔ دیلمی را به سبب خواندن شاهنامه سرزنش کرده‌است، بنابراین به نظر نمی رسد قدرشناسی دیرهنگام سلطان محمود صحت تاریخی داشته باشد. )

فردوسی یکی از عفیف ترین شاعران ایرانی است. او زنده کننده ی زبان، فرهنگ و هویت ایرانی است و علاقه زیادی به وطنش دارد. به ندرت ممکن است در کل شاهنامه یک کلمه خارج از ادب پیدا کنید، حتی وقتی که سلطان محمود غزنوی را هجو می کند، یک کلمه نامناسب دیده نمی شود.

نمیرم از این پس که من زنده ام                      که تخم سخن را پراکنده ام

 

شاهنامه

شاهنامه اثری است منظوم با بیش از  پنجاه‌هزار بیت در بحر متقارب مثمن محذوف (یا مقصور) (فعولن فعولن فعولن فعل (فعول)) است. در شاهنامه علاوه بر داستان های حماسی، سیر حوادث تاریخی چهار دودمان پادشاهی ایران (پیشدادیان، کیانیان، اشکانیان و ساسانیان)  نیز بازگو شده هست. شایان توجه است که بیشتر حماسه ی شاهنامه ی فردوسی از نوع حماسه ی طبیعی است. بدین معنی که بن‌مایه‌های داستان‌های شاهنامه، ساختهٔ فردوسی نیست و این داستان‌ها از دیرباز در میان ایرانیان رواج داشته‌اند. این قضیه در تمام آثار حماسی بزرگ ( از جمله "ایلیاد" و "ادیسه" ی هومر ) به چشم می‌خورد به این معنا که در آغاز (و شاید برای مدتی مدید) داستان‌های حماسی در میان مردم دهان به دهان و از نسلی به نسلی، سینه به سینه می‌گردد تا آنکه شاعر توانا و با ذوق و قریحه‌ای پدیدار شده و اثری بزرگ از روی آنها می‌آفریند.

داستان های فردوسی در شاهنامه، با سه دوره ی اساطیری، پهلوانی و تاریخی قابل تشخیص اند. این داستان ها معمولاً با پند و اندرز و مطالب فلسفی آغاز می شود، سپس داستان به تدریج به نقطه ی اوج رسیده و در نهایت با نتیجه گیری های اخلاقی به پایان می رسد. بیت بیت و حرف حرف شاهنامه، ریشه در آرزوهای دیرین ملت ایران دارد و نه تنها برگ زرینی در حوزه ی چکامه سرایی حماسی در تاریخ جهان است، بلکه گنجینه ای از لغات فارسی اصیل و ایرانی نیز به شمار می آید.

متأسفانه از همان سال های آغازین مرگ فردوسی، مخالفت و کینه ورزی با شاهنامه آغاز گردید. علاوه بر فارسی ستیزانی که عمدتاً تحت تأثیر مدارس نظامیه بودند، عبدالجلیل رازی قزوینی، عطار نیشابوری، فرخی سیستانی، معزی نیشابوری و انوری از متقدمینی بودند که فردوسی و شاهنامه را به سخره گرفته اند و این روند تا امروز ( به صورت پنهان و آشکار ) ادامه دارد.

شاهنامه به زبانهای مختلف از جمله: انگلیسی، روسی، آلمانی، ایتالیائی، سوئدی، لهستانی و ... ترجمه شده است.

 

موقعیت جغرافیایی:

استان خراسان رضوی، توس، " 09  '29  ْ36  شمالی  و  "03 '31   ْ59  شرقی. ارتفاع از سطح دریا 1001 متر.

نحوه دسترسی:

شهر مشهد گردشگرپذیرترین شهر ایران است. با هواپیما، قطار، اتوبوس و سواری به راحتی می توان به مشهد رسید. آرامگاه فردوسی در شمال غربی مشهد واقع شده است. از میدان قائم حدود 10 کیلومتر در جاده ی مشهد – چناران – قوچان حرکت کنید. سپس به سمت راست پیچیده و حدود 10 کیلومتر دیگر به طور مستقیم حرکت کنید. آرامگاه در انتهای مسیر شما قرار دارد. کل مسیر دو بانده است. به خاطر داشته باشید برای بازگشتن به مشهد، پل یا زیرگذر وجود ندارد. لازم است مقداری در جاده ی مشهد – قوچان حرکت کنید و از پل زیرگذر به سمت مشهد بازگردید. تابلوهای راهنما چندان مطلوب نیستند. تردد تریلر و کامیون زیاد است. در جاده ی توس مراقب سرعت گیرها، عابرین پیاده و موتورسوارها باشید.

امکانات رفاهی:

*  پارکینگ  نزدیک آرامگاه موجود است.

*  از گذاشتن اشیاء قیمتی در اتومبیل، خصوصاً در مواقع شلوغی خودداری کنید.

*  برای ورود به مجموعه لازم است بلیت تهیه فرمایید.

*  آب آشامیدنی در آرامگاه موجود می باشد.

*  از خریدن مواد غذایی غیر بسته بندی که در اطراف آرامگاه ارائه می شود ( خصوصاً در فصول گرم سال ) خودداری کنید.

*  سرویس بهداشتی  مجموعه قابل قبول است. آرامگاه فاقد توالت فرنگی است.

*  شهر مشهد از امکانات اقامتی مطلوبی برخوردار است و متناسب با هر بودجه ای می توان مکانی برای اقامت پیدا نمود.

*  بجز تعطیلات نوروز معمولاً بروشور اطلاعات تحویل نمی شود.

*  آنتن دهی تلفن همراه مطلوب است.

* برای بازدید از موزه ی توس و فردوسی لازم است مجدداً بلیط تهیه فرمایید.

 

امنیت منطقه:

این منطقه از کشور از امنیت بالایی برخوردار است. هرچند توصیه می شود بعلت تاریکی جاده توس – مشهد، وجود دست اندازهای متعدد که در تاریکی به خوبی دیده نمی شود و شلوغی مسیر اصلی، حتی المقدور شب هنگام در این مسیر تردد نفرمایید.

بهترین زمان بازدید:

شهر مشهد در تمام ایام سال پذیرای مسافرین بی شمار این شهر است. هرچند زمستان های سرد و گهگاه بارش برف از لطف بازدید از باغ آرامگاه فردوسی می کاهد، اما سردی هوا هیچگاه از لطافت دیدار و تجدید میثاق با فردوسی بزرگ نمی کاهد. بهترین زمان بازدید ماه های اردیبهشت و خرداد است.

* توضیحات اضافه:

در شهر توس مکان های متعددی برای بازدید وجود دارد. توصیه می شود از عمارت هارونیه نیز دیدن فرمایید.

 

* توضیحات عکس ها:

 

عکس شماره 1 :

            تصویر نقاشی شده حکیم ابوالقاسم فردوسی موجود در موزه  توس و فردوسی

عکس شماره 2 :

            آرامگاه فردوسی

عکس شماره 3 :

            تندیس زال در پناه سیمرغ. اثر استاد فریدون صدیقی. 

تندیس اول به دنیا آمدن زال را می بینید. زمانی که زال به دنیا آمد موهای سپیدی داشت و پدرش سام ناراحت می شود و با خودش در فکر فرو رفته که :

چو آیند و پرسندگردن کشان                  ببینند  این  بچه  بَد نِشان

چه گویم که این بچه دیو کیست         پلنگ دورنگ است یا خود پری است

پس دستور داد تا زال را در کوه رها کنند. سیمرغ زال را به لانه خود برده و بزرگ می کند تا اینکه پهلوانی نیرومند می شود، پهلوانی که با شیر می جنگد. زال با رودابه دختر حاکم کابلی ازدواج می کند و ثمره این ازدواج پسری به نام رستم است .

عکس شماره 4 :

            تندیس جنگ زال با شیر. اثر استاد فریدون صدیقی.

عکس شماره 5 :

            تندیس به کمند گرفتن رخش توسط رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

رستم پهلوان نامی ایران اسبی به نام رخش دارد که در تمام هم آوردها همراه اوست.

عکس شماره 6 :

            تندیس جنگ رستم با اژدها و کشته شدن اژدها به دست رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

پادشاه و سربازان ایرانی اسیر دیو سپید در مازندران شدند و رستم باید از هفت مرحله عبور کند تا به دیو برسد. تندیس سه خوان از هفت خوان رستم  در آرامگاه موجود است . خوان سوم رستم کشتن اژدها است. کشتن اژدها به معنای کشتن خوی بد انسانی است. خوان چهارم کشتن زن جادوگراست و معنای  مبارزه با هوای نفس را می دهد. و بالاخره خوان هفتم کشتن دیو است، دیو به معنای شیطان و اهریمن است، رستم وارد غار می شود، دیوِ خوابیده از خواب برمیخیزد:

بغرید غریدنی چون پلنگ                   چو بیدارشد  اندرآمد به جنگ

تهمتن به نیروی جان آفرین                بکوشید بسیار با درد و کین

فروبرد خنجر دلش بردرید                  جگرش از تن تیره بیرون کشید

عکس شماره 7 :

            تندیس به کمند افتادن زن جادوگر به دست رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

کشتن زن جادوگر خوان چهارم از هفت خوان رستم است که ادبا آن را مبارزه با هوای نفس تعبیر کرده اند.

عکس شماره 8 :

            تندیس جنگ رستم با دیو سپید. اثر استاد فریدون صدیقی.

عکس شماره 9 :

            تندیس جنگ رستم با پیل تن مازندران. اثر استاد فریدون صدیقی.

عکس شماره 10 :

            تندیس چاره جویی رستم از سیمرغ در خصوص شکست ناپذیری اسفندیار. اثر استاد فریدون صدیقی.

پادشاهی به نام گشتاسب، به پسرش اسفندیار می گوید اگر می خواهی بعد ازمن پادشاه باشی دست و پای رستم را می بندی و به نزد من می آوری. جنگ بین رستم و اسفندیار آغاز می شودو رستم ناخواسته وارد جنگ می شود.

که گفتت برو دست رستم ببند           نبندد مرا دست چرخ بلند

رستم می بیند که هیچ ضربه ای به بدن اسفندیار کارگرنیست. سیمرغ او را راهنمایی می کندکه اسفندیار را در کودکی در چشمه آب حیات شستشو داده اند و تمام بدن وی به جز چشم ها روئین تن شده است. چرا که چشم های او در داخل آب بسته بوده و آب به چشم ها نرسیده است.  یک تیر دو شاخه تهیه کن به سر کمانت ببند و به چشم های اسفندیار بزن.

عکس شماره 11 :

            تندیس آوردن تیر دوشاخ از جنگل توسط رستم. اثر استاد فریدون صدیقی.

عکس شماره 12 :

            رستم اسفندیار را شکست می دهد. اثر استاد فریدون صدیقی.

رستم مایل به جنگ با اسفندیار نیست. اما اسفندیار به جنگیدن اصرار دارد:

                         بزد تیر بر چشم اسفندیار              جهان تیره شد پیش آن نامدار

چنین گفت رستم به اسفندیار            که آوردی آن تخم زفتی به بار

تو آنی که گفتی که روئین تنم               بلندآسمان برزمین بر زنم

من ازشست تو هشت تیر خدنگ            بخوردم  ننالیدم  از  نام و ننگ

تو خوردی یکی تیر چوب گزین             سرت را نهادی به قرپوس زین

و بدین سان فردوسی پند می دهد که غرور باعث نابودی می گردد.

عکس شماره 13 :

            داستان ضحاک ماردوش و کاوه آهنگر. تندیس اثر استاد فریدون صدیقی.

ضحاک پادشاهی ظالم بود، شیطان لباس یک آشپز می پوشد، غذا درست می کند و برای وی می برد تا فریبش دهد. هنگام دریافت پول به پادشاه می گوید که پول نمی خواهد و به جای آن از ضحاک می خواهد تا بردوش ها ی او بوسه زند. از جای بوسه شیطان دو مار بیرون آمد . این بار شیطان در لباس حکیم آمد و گفت هر روز دو  نفر جوان را بکش و مغز سرشان را به خورد مارها بده تا اینکه بهبود یابی و مارها نابود شوند. نوبت به پسر کاوه آهنگر رسید، کاوه قیام کرد و با کمک مردم ضحاک را گرفتند و در کوه دماوند به بند کشیدند تا نابود شود.

در داستان ضحاک فردوسی به حاکمان  ظالم پند می دهد و می گوید اگر ظلم کنید عاقبت شما هم همین است. از فریدون یاد بگیرید که یک پادشاه خوب شد. مگر فریدون سرشت آسمانی داشت که نام خوبی از خودش برجای گذاشت؟ خیر فریدون نیز انسان بود.

فریدون فرخ فرشته نبود                    ز مشک و ز عنبر سرشته نبود

به داد و  دهش یافت آن نیکویی         تو داد و دهش کن فریدون تویی

رمز کارحاکمان موفق از نظر فردوسی عدل و داد است.

عکس شماره 14 :

            تندیس داستان انوشیروان دادگر. اثر استاد فریدون صدیقی.

عکس شماره 15 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 16 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 17 :

            نشان فروهر. هرچند نشان فروهر در ایران باستان مورد احترام و تقدس بوده و هم اکنون نیز مورد احترام زرتشتیان جهان است و به همین دلایل  مورد احترام اینجانب نیز هست اما وجود آن در بالای مقبره فردوسی کمی عجیب به نظر میرسد.

عکس شماره 18 :

            نمایی از آرامگاه و تندیس فردوسی.

عکس شماره 19 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 20 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 21 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 22 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

 

عکس شماره 23 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 24 :

            سایت پلان محوطه آرامگاه فردوسی:1- فروش بلیط  2- اطلاعات و انتظامات  3- مدیریت   4- اداری، فرهنگی   5- اداری    6- سالن اجتماعات    7- دفتر انتظامات   8- آرامگاه   9- موزه توس و فردوسی   10- رستوران سنتی   11- تندیس حکیم ابوالقاسم فردوسی   12- سرویس های بهداشتی   13- اداری، پژوهشی   14- نمازخانه  15- دروازه رزان و حصار توس    16- تأسیسات.

عکس شماره 25 :

            یکی از تابلوهای ورودی آرامگاه. جای بسی تأسف است که در آرامگاه فردوسی و توسط سازمان میراث فرهنگی اشعار فردوسی درست نوشته نشده است.

عکس شماره 26 :

            تندیس ابوالقاسم فردوسی، اثر استاد ابوالحسن صدیقی.

استاد ابوالحسن خان صدیقی نقاش و مجسمه ساز نام آور ایران در سال 1276 خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی جهت ادامه تحصیل در مدرسه آلیانس به خدمت استاد کمال الملک ( محمد غفاری ) رسید. استاد در سال 1311 به هنگام بازگشت به ایران به ریاست مدرسه صنایع مستظرفه منصوب شد و در سال 1340 هجری شمسی بازنشسته گردید. وی 97 سال عمر نمود و کارنامه درخشان زندگی این هنرمند در سال 1374 بسته شد. از جمله آثار وی: تندیس های حکیم توس در آرامگاه فردوسی و میدان فردوسی تهران، مجسمه نادر در آرامگاه نادر شاه افشار، مجسمه خیام در آرامگاه حکیم عمر خیام، مجسمه عظیم فرشته عدالت و ... می باشد.

عکس شماره 27 :

            نمایی از آرامگاه فردوسی.

عکس شماره 28 :

            سنگ قبر حکیم ابوالقاسم فردوسی.

عکس شماره 29 :

            سقف کاشیکاری شده آرامگاه.

عکس شماره 30 :

            فضای داخلی موزه توس و فردوسی.

عکس شماره 31 :

            حجاری داستان های شاهنامه بر دیوار ورودی آرامگاه.

عکس شماره 32 :

            نویسنده در موزه ی توس و فردوسی

 

نویسنده و عکس ها: دکتر مسعود شهیدی

***

هرگونه کپی برداری به منظور تجاری ممنوع است. کپی برداری به منظور اشاعه فرهنگ گردشگری و با اهداف غیرتجاری درصورت اجازه مدیر سایت و ذکر منبع بلامانع است.

بازدید کننده ی گرامی: در صورتی که از آرامگاه فردوسی بازدید نمودید، خواهشمند است هرگونه تغییر در مطالب مربوط به امکانات رفاهی یا سایر مواردی که به نظرتان می رسد را از طریق لینک نظرات به مدیریت سایت اطلاع دهید تا دیگران نیز از آن بهره مند گردند. با تشکر

 

Share

نظر بدهید (۲) / تعداد بازدید: ۱۴۷۸۲
ردیفسایر جاذبه های گردشگری ایران به ترتیب قدمت
۱
آبشار بیشه
۲
آبشار شوی ( تله زنگ )
۳
آبشار نوژیان
۴
دریاچه گهر
۵
غار سهولان
۶
غار کتله خور
۷
غار کرفتو
۸
آنوبانینی (قدیمی ترین کتیبه و نقش برجسته ایران زمین)
۹
زیگورات چغازنبیل
۱۰
تپه نوشیجان
۱۱
تخت سلیمان ( آتشکده ی آذرگشنسب )
۱۲
آرامگاه ( بقعه ) اِستِر و مُردِخای
۱۳
سازه های آبی شوشتر
۱۴
چک چک یا زیارتگاه پیر سبز
۱۵
مسجد جامع فهرج (قدیمی ترین مسجد ایران)
۱۶
سیراف
۱۷
شهر باستانی حریره، کیش
۱۸
آرامگاه فردوسی
۱۹
روستای تاریخی میمند
۲۰
قلعه فلک الافلاک
۲۱
ماسوله
۲۲
قره کلیسا
۲۳
گنبد سلطانیه
۲۴
قلعه رودخان
۲۵
کلیسای سنت استپانوس
۲۶
پل خواجو
۲۷
خانه عباسیان
۲۸
خانه ی بروجردی ها ( کاشان )
۲۹
باغ شازده
۳۰
خانه کرد ( عمارت آصف )
۳۱
تکیه معاون الملک
۳۲
آرامگاه ظهیرالدوله
۳۳
موزه ایران باستان
۳۴
خانه موزه دکتر علی شریعتی
۳۵
موزه ی مردم شناسی خرم آباد
۳۶
آب انبار سنتی کیش
۳۷
گذر هنرمندان ( کیش )
۳۸
کاریز ( شهر زیرزمینی کیش )
۳۹
باغ موزه هنر ایرانی
۴۰
تله کابین رامسر